Een leuke site voor jongensmoeders

Hallo allemaal,

Het is lang gegleden dat ik hier geschreven heb. Geen idee of er dus nog volgers over zijn...maar voor een ieder die dit leest: ik wil jullie graag kennis laten maken met mijn site Voorjongensmoeders.nl.

Sinds 2017 ben ik zzp'er en schrijf ik voor mijn geld. Sinds dit jaar probeer ik mijn geld ook serieus via mijn sites te gaan verdienen. Waarbij Voor Jongensmoeders dus even de belangrijkste is. En ik zat met net te bedenken dat mijn doelgroep natuurlijk ook hier op mijn oude blog te vinden is. Dus daarom toch maar even ook hier de aandacht vragen ;-).

Leuk als jullie komen kijken. Ik zal regelmatig ook hier mijn nieuwe artikelen aankondigen. 

Voor mijn oude volgers even een update over mijn kerels. De oudste twee zijn het huis uit. Kees al bijna tien jaar en woont in onze hoofdstad, op een prachtige locatie. Dirk woont en werkt in een andere stad. Arie gaat over een maand of drie het huis uit, als hij de sleutel krijgt van zijn huis. Jan en Tom zijn dus thuis. Waarbij Jan met zijn afrondende stage bezig is en al een paar jaar ook als zzp'er werkt. 

Goed, zo is iedereen weer op de hoogte! 

Hoe gaat het verder met jullie?

Groetjes van een trotse jongensmama!

(afbeelding Pixabay)

Over dansende stelletjes en stoere jonge werkers

Ik ben trots. Trots op die knullen van me. Gewoon om wie ze zijn en omdat ze lekker mijn zonen zijn! En om de dingen die ze doen. En...en....en...en...

Kees vertelde begin dit jaar, toen hij even gezellig thuis wat kwam drinken, dat hij op dansles was gegaan. Huh..bestaat dat nog? Ooit, in een ver grijs verleden, zijn Harry en ik ook op dansles geweest. Veel meer dan af en toe een foxtrotje op een feestje is het eigenlijk niet meer. Toen we ooit de jongens wilden laten zien dat we echt wel konden rock en rollen belandde ik op de grond in plaats van in de armen van Harry...maar goed, dat was wel lachen voor de mannen natuurlijk 😋.
In onze jeugd hoorde het er gewoon bij: op dansles gaan. Maar ik hoor er nu eigenlijk niet veel meer over. Maar goed, onze Kees is dus met vriendin Ellis op dansles. Pas moesten ze afdansen en zaten wij als trotse ouders aan de kant. Wauw...wat heeft dat jong het goed gedaan! Wat een prachtig stel zo samen. Ze hoorden bij de beste drie! Nou, daar mag je toch trots op zijn, lijkt me!

En dan die stoere jonge werkers. Arie werkt al sinds hij net 13 was geworden bij een buitenkweker. Hij vindt het er ontzettend leuk en werkt er zo vaak als maar kan. Vakantie? Mwah: werken dus! Inmiddels zit hij er dus alweer ruim 4 jaar. Zijn baas zoekt al langere tijd naar nieuw jong personeel. En dus had Jan eigenlijk op voorhand al een baan. Mijn mannetje is op zijn verjaardag maar meteen begonnen! De visite moest maar 's middags komen... En ook hij vindt het ontzettend leuk. Nou, die mannen zijn dus goed bezig!

O ja, Dirk heeft ook verborgen talenten. Zijn wij een avondje weg, komen we thuis en wat denk je? Heeft hij maar even een cake gebakken....zonder ooit echt zulke dingen gemaakt te hebben!

En Tom? Tom is gewoon lekker vakantie aan het vieren. Is gewoon lekker kind aan het zijn...en ook dát is een prestatie om trots op te zijn 😍

foto"s pixabay

Voorjaarsvakantie...en een goedkope bios

Vakantiespreiding: een leuk idee, maar voor gezinnen zoals wij soms ook lastig. We wonen namelijk vlakbij de grens tussen twee 'zones'. En aangezien we nu dus twee verschillende zones hebben waar de jongens op school zitten, loopt het een beetje vreemd met de vakanties. Arie  had vorige week al vrij. Jan en Tom hebben het nu. Dirk loopt het hele jaar stage en heeft helemaal geen vrij....en Kees is trouwens ook aan het werk. 

Dus is het samen dingen doen ook een beetje anders dan anders. Zo hebben we (Tom, Jan en ik) gisteren Dirk bij zijn stage-adres opgehaald en na een macje zijn we daar naar de bios geweest. Normaal gaan we hier vlakbij naar de film, maar nu dus in de grote stad. En wat schetst mijn verbazing: hier is het heel gewoon te doen om in de pauze wat te nuttigen. Ik denk, zonder overdrijven, dat ik nog minder dan de helft kwijt was aan de consumpties! Bij onze gewone biossen (het zijn er twee , die allebei achterlijk duur zijn...) neem ik daarom stiekem zelf de popcorn meestal maar mee...😳

Vandaag met de jongsten gaan bowlen. Alweer niet vlakbij, want die was al vol. Gezellig was het wel. 

Arie had dus vorige week al vrij. Maar dan zie ik hem vaak nog minder, want dan is hij aan het werk! Gelukkig had zijn baas besloten dat er met de storm niet gewerkt zou worden....

Vermaken jullie je nog een beetje? Doen jullie aan carnaval? 

Over storm en bruggen die het niet meer doen...

Ochtendspits in huize Willemsen. Arie heeft deze week vakantie en besloot vandaag ook niet te gaan werken, maar de rest moest nog gewoon naar school/werk. Dirk, die stage loopt en met de bus op en neer gaat, vertrok en stond zo'n tien minuten later weer in de keuken. Verbaasd kijk ik hem aan. Nu komt het heel af en toe wel vaker voor dat de bus niet doet wat het moet doen, maar nu blijkt het een ander probleem: de brug doet het niet. Huh? Wat blijkt: de brug die hij in het dorp over moet fietsen om bij de bus te komen heeft besloten er even heerlijk mee te stoppen...Omrijden is minimaal 5 km en met je fietsje houdt dat toch in dat de bus al làng vertrokken is! Vanwege de voorspelde heftige storm had ik al beloofd om Tom en Jan weg te brengen. Dus ach, dat kon er ook nog wel bij. Tom naar school in het dorp en toen op naar Jan in de naburige grotere plaats. Geen probleem, zou je denken. Tot we bij de brug vlak bij zijn school komen: niet te geloven, ook deze brug vond het nodig om er mee te kappen! Dus dat werd omrijden en als iedereen dat moet doen, snap je het wel. Druk...druk...druk...en o, die vervelende stoplichten bij ál die kruispunten. Het is maar goed dat Dirk vrij variabel kan beslissen welke tijden hij werkt (als hij maar zijn uren maakt). Goed, eindelijk en toch nog op tijd Jan bij school eruit gegooid en toen dus op naar 'the big city' waar Dirk verwacht werd.

afb. pixabay: iets mooier weer....

Ik bedenk me dat ik sneller een andere weg neem dan dat ik in mijn hoofd had en dus sla ik vrolijk linksaf, ik rij nog een stukje en wat denk je? Natuurlijk: voor een brug is de weg afgesloten! Sh...en eigenlijk had ik dat kunnen weten...die weg is al langer afgesloten, alleen kom ik er eigenlijk nooit!

En dus kwam Dirk iets later dan gepland aan op zijn werk. Viel me nog mee trouwens hoe laat het was, want ipv 9 uur was het net half tien geweest. Ik rij blijkbaar toch een stuk sneller dan de bus 😋

En toen ging het stormen. De bruggen deden het ondertussen gelukkig wel weer...maar wat een gekkenhuis bij de school van Jan. Iedereen was blijkbaar gebracht ofzo, want echt alles stond in het straatje vast. Maar goed, ook dat kwam goed.

Wat de storm betreft heb ik nog geen gekke dingen gezien. Hooguit wat takjes en rondtollende lege bloempotjes... En jullie?

Het begin van Frits en een gezellige puber

Het begin is er! Hier dus het begin van het eerste beentje.

Ik heb nu wel in mijn hoofd hoe het moet gaan worden, alleen nu nog even het gaan doen..
De oude kinderstoel staat nog boven. Ik heb al zitten denken of ik daar ergens een plekje voor heb zodat Frits daar kan gaan zitten. Of dat ik "hem"in de schommelstoel zal zetten.



















Jan is ziek thuis. Gisteren kwam er een vriendin op de koffie en wat doet onze Jan? Hij ging niet op de computer, zoals hij meestal doet. Hij ging niet languit op de bank liggen achter de tv en hij verdween niet naar zijn kamer...Hij kwam er gewoon gezellig bij zitten en kletste volop mee. Leuk! Wat wordt hij toch alweer "akelig" groot!

We kunnen aan de slag met 'Frits'.

Eindelijk is de trui af waarvan ik voor- en achterpand haakte en de mouwen breidde. Ik vond dat ik die nu eerst moest afmaken (voor mezelf ) voordat ik weer een nieuw project zou gaan beginnen. Eindelijk gelukt dus...

Ook het vestje voor Frits is klaar....en inmiddels ook bijna de babyslofjes. Ik had er één nodig voor de peuterdienst in de kerk na Kerst, maar dan breien we er nog maar een tweede bij. Leuk als kraamcadeautje of gewoon ook voor Frits...

Maar nu dus Frits zelf nog. Ik heb inmiddels wel rondgeneusd, want zelf verzinnen vind ik meestal leuker om te doen dan stomweg een patroon volgen. Ik heb inmiddels wel een idee voor voeten, benen en lijf. De ramen moeten ook wel lukken. Maar ik moet me nog even buigen over handjes en een mooi gezichtje. Of ga ik voor gewoon een rond hoofd met een big smile erop ofzo.. dát weet ik nog niet helemaal.

Bij het rondsurfen op internet naar babypoppen kwam ik ook terecht bij de rebornpoppen. Wauw...
Wat zijn die akelig echt en mooi (en niet te betalen ;-0  ). Ik heb ze ooit één keer in het echt gezien. Het was tijdens de kerstmarkt in Oberhausen een jaar of drie geleden. Het was zo'n houten huisje als kraampje waar diverse poppen in stonden. Eén zat er bijvoorbeeld op een kinderstoel en je had echt het idee dat er een echt kindje naar je zat te kijken. Eigenlijk was het niet alleen onwijs knap, maar ook gewoon doodeng! En dan uiteraard niet eng omdat het kindje (eh...pop) er eng uitzag ofzo. Maar wel het feit dat het zo echt leek. Nu las ik gisteren dat er in Amerika een veel groter afzetgebied is dan hier en dat ze daar ook echt verkocht worden aan ongewild kinderloze echtparen, bijvoorbeeld. Ze worden gewoon overal mee naar toe genomen. Het neemt dus een soort de plek in van een eigen kind. Mm, dát vind ik misschien nog wel enger ...

(dit kindje is echt echt...  van pixabay)

Maar eerlijk is eerlijk: het is natuurlijk gewoon een vorm van kunst. Wat een werk zit daar in zeg!
Zo mooi zal ik hem breiend niet voor elkaar krijgen 

Mountainbiken

In de herfstvakantie waren we dus op vakantie. Nu heb ik daar nog weinig over verteld, dus bij deze toch even een leuke activiteit....we zijn gaan mountainbiken! We huurden echte mountainbikes op het park en gingen op weg naar een dichtbij gelegen route door het bos. Eerst dronken we ons nog even moed in bij het restaurantje aan het begin (koffie met appelgebak ofzo ;-) ) en toen moest ik er toch aan geloven. Ik sloot de rij...en moest echt mijn best doen om al die gasten bij te kunnen houden. Over een smal paadje, slingerend tussen door bomen door, op een onbekende, totaal andere fiets. Oef. Maar leuk was het wel!

op het park even inrijden

Tot we bij het ruigere stuk van de route kwamen: heuveltje op en af...De jongste maakte kennis met een boom toen hij naar beneden ging en toen een bocht moest nemen. Maar onze kanjer hield er gelukkig niets aan over en ging dapper verder. Harry en ik besloten uiteindelijk toch maar zo slim te zijn om te stoppen, want onze ruggen enzo begonnen knap te protesteren.

De jongens gingen nog even verder....met een hoop lol.
Nu woon ik niet in of bij een bos, dus bij ons vlakbij is het eigenlijk nergens te doen. Beetje jammer, wel, want het zou een leuk familieuitje zijn ;-)

afb. pixabay

Hé, ik heb een idee: een gehaakte zoon!

Er zat een neefje aan te komen, dus begon ik enthousiast aan een vestje. Maar ja, soms gaan dingen niet helemaal gepland en dus bleek ik in tijdnood te komen. Erger nog: ik had nog maar 1 pandje af, toen neef al geboren werd....en het werd een heel ieniemienie maatje.

Dus dat werd een cadeautje kopen ipv zelf maken. En dat vestje komt vast nog weleens van pas...Tot ik op het idee kwam om gewoon eens een grote knuffel te haken ipv van die kleine gevalletjes. Dus hoop ik nu een grote babypop te haken, die dan mooi het vestje aan krijgt!

Zal wel een project worden van héél lang, maar ach, er zit geen tijdsdruk achter! Dus dat is helemaal niet erg!
Het vestje is inmiddels bijna af. Ik moet het alleen nog in elkaar zetten..maar dát vind ik nou juist NIET leuk om te doen ;-)

Daarna ga ik me dan wagen aan de pop zelf. Heb al eens rondgeneusd voor inspiratie, maar ik vind het wel leuk om het vooral zelf te gaan verzinnen. Of dat me ook echt gaat lukken? Geen idee. Maar anders kan ik altijd nog een patroontje bestellen, hier of daar! Als jullie een leuk patroontje weten...
Ik heb al wel op internet een leuke gezien: hier dus. Misschien wordt die het wel...maar ik maak er dan wel een jochie van, natuurlijk ;-). En om de één of andere reden heeft hij al een naam: Frits. (hihi, geen idee waarom)

Het lijkt mij eigenlijk wel leuk....

Vandaag gezellig op stap met manlief naar Intratuin. Voor een lekker bakkie én even rondneuzen bij de nieuwe kerstshow. Eerlijk gezegd vonden we de overheersende kleuren bij de kerstboomversiersels niet echt mooi. Allemaal behoorlijk zoetsappig. Dus vonden we traditioneel toch de rode de mooiste....

Bij het restaurant stonden we even te kletsen met een mevrouw achter ons in de rij, bij de kassa. Ik weet niet eens meer hoe het zo kwam, maar ze vertelde over haar wekelijkse uitjes met haar oude moeder van eind tachtig. Het klonk als een gezellige oude dame, die moeder. Toevallig zaten we even later naast het tafeltje van deze dames. Een oma en een kleinzoon zaten vlakbij. Het kleine mannetje dacht naar de ballenbak te kunnen gaan, maar oma vond dat hij bij haar moest blijven (terecht, want Intratuin is héél groot....). Waarop de mevrouw waarmee we gesproken hadden meldde dat ze zes kleinzoons heeft, van één moeder zelfs! Ze maakte er wat grapjes over dat het er veel waren en ook allemaal mannen. Waarop ik even niet kon laten om te zeggen dat mij het wel leuk leek.... ;-)

Haar moeder, overgrootmoeder dus van die zes mannen, begon daarop een smakelijk verhaal te vertellen over die kerels. Ik  heb er heerlijk om gelachen . Stiekem ook om de namen die voorbij kwamen: Bart o.a. Past wel leuk bij mijn blognamen!

Het nieuwe schooljaar wordt er één van veranderingen!

Het is alweer zover. Basisschool en middelbare school zijn weer begonnen.
Tom is weer naar school en mag nu voor het eerst alleen....Hij zit nu in groep 6.

Jan is voor het eerst naar de middelbare school. Wat nu toch opeens, na de eindtoets in april, de Havo is geworden...(wat zijn eerste keus was. Maar school dacht er eerst anders over....en hoe! Dan kan je in dit blogje lezen....) We werden gebeld na de uitslag van de toets dat hij wat hun betrof naar de Havo zou mogen. Dus moest zoon (en wij) weer opnieuw gaan beslissen. Maar goed, Jan gaat nu naar de school waar zijn broers ook gezeten hebben. Helemaal enthousiast kwam hij gisteren thuis. Vandaag nog een introductiedag en morgen gaat het dan echt beginnen....Ik hoop dat hij lekker lang zo enthousiast blijft ;-)

afb. morguefile.com

Arie begint volgende week op zijn MBO-opleiding. Ook weer heel spannend, want het is toch weer iets heel anders dan een middelbare school. Zo gaat hij nu ook echt aan het sleutelen enzo. En ipv de fiets moet hij nu met de bus. Ben benieuwd hoe het hem gaat bevallen allemaal. Het klinkt allemaal erg interessant!

Dirk en Kees komen, als het goed is, allebei dit jaar klaar met hun HBO studie. Ze moeten eerst nog stage lopen. Dirk een jaar en Kees nog een half jaartje.

Al met al hele veranderingen weer.

Zit jullie vakantie er ook alweer op?

Wat een leuk uitje: golfen in Jurrasic Park!

Vandaag zat ik wat te bladeren door een boekje wat ooit bij het AD zat: Beleef uw regio. En zo kwam ik ook bij Jurrasicgolf terecht. Golfen tussen de dino's, dus. Nu hadden we nog geen plannen, dus Jan (groot fan van dit soort activiteiten) vroeg meteen of we dat nu gingen doen. Waarom ook niet? Dus gingen we met z'n viertjes (Tom en Jan gingen mee) op naar Gouda.

We hadden thuis al een tijd gereserveerd en we waren ruim op tijd, dus dronken we eerst even wat. Vervolgens dus op naar de dino's. Een groot buitenterrein, in Jurrasic-sfeer, met Dino's die geluid maken en bewegen, rotspartijen, waterval en wat al niet meer. Het is een soort midgetgolf op een echte golfmanier. Zo speelde je op kunstgras en waren de banen golfbanen in het klein. Met een vlag in het putje en hoogteverschillen in de baan enz. Ontzettend leuk en weer eens iets héél anders.

Wat vooral voor veel gelach zorgde waren de waterpartijen....want ja: je moet zelfs over het water heen slaan! Gelukkig stonden er netjes bij om de bal weer op te kunnen vissen.....

Ik vond het een zeer geslaagde middag en met mij de mannelijke golfgenoten ook.

Nu wil Jan al langer eens echt golfen. Maar hier in de buurt is dat zo echt niet leuk meer hoeveel je daar voor betalen moet. Omdat de sfeer bij de  erbij gelegen golfbaan helemaal niet zo walgelijk bekakt was (SORRY) besloten we hier gewoon eens te informeren. En ja hoor! Voor een tientje kan je een kennismakingsdag mee doen (drie uur lang) . Les, rondleiding etc. Leuk! Dus ...help...ik ga zaterdag met Jan meedoen....de rest wilde niet!

Nu hebben we deze vakantie al heel veel manieren van golf gedaan. We begonnen met glow in the dark, toen gewoon ouderwets midgetgolf en vandaag dus adventuregolf. En komende zaterdag dus mijn golfdoop.....(slik) . Hmm, boerengolf, dát hebben we dan nog niet gehad deze vakantie!

Straks waai je nog weg....

Grmf...geef mij maar winter. Oké, ik zeg dan altijd maar: sneeuw, met schone wegen. Maar verder vind ik de winter , op het verkeer na dus, heerlijk. Sneeuw, ijs, prachtige landschappen, sneeuwpoppen maken, sleeën en wat al niet meer. Maar ja, ook dit jaar zit het er hier niet in. Snik. In plaats daarvan waaien we weg...

En dus speel ik zo af en toe maar voor taxi voor zoon die op de fiets een half uurtje moet peddelen. Wat een noodweer, ook nu weer, Hij is wel zelf naar school gegaan, maar moest er vanavond ook nog wel op uit. Nu stormt het behoorlijk en het regent, dus heb ik maar voorgesteld om hem even te rijden. Met zoveel wind langs bomen, sloten en kanalen...ik rij wel even veilig!

afbeeldingen zijn van morguefile.com

Als die winter dan toch niet gaat komen, laat het dan maar voorjaar worden! In de tuin lijkt het hier en daar al wel een beetje te komen. Al heel wat planten krijgen knopjes. Of dat niet erg vroeg is, weet ik eigenlijk niet... Ook komen de bolletjes uit, die al jaren groeien en bloeien hier.

Maar nu, zo hier achter mijn computertje, voelt het vooral als herfst...en dan ook nog één zonder die mooie herfstkleuren. Jammer, jammer...

Schoolkeuzes maken

Dit jaar is het dubbel feest. Twee kinderen zijn aan het einde van hun huidige schoolloopbaan en moeten gaan beslissen wat ze willen gaan doen. Arie mag dit jaar zijn examen doen op de theoretische leerweg, hier gewoon lekker MAVO genoemd. Gelukkig weet hij al helemaal wat hij wil en is hij al in de mallemolen van het ROC met tests en toelatingsgesprekken. Hij heeft gekozen voor een specifieke technische opleiding. Eind deze week krijgt hij te horen of hij toegelaten wordt, wat natuurlijk wel weer spannend is. Maar het ziet er erg positief uit.

Voor Jan hebben we alle mogelijke kennismakingsdagen bezocht van de middelbare scholen in de buurt...en hij vond het nogal moeilijk. Omdat ze eerst uitgingen van een kaderopleiding, gingen we alle vestigingen van het VMBO af....meestal dus alleen de basis en kaderopleiding. Maar na alle open dagen (waarom is dat altijd NA de open dagen????) kregen we het definitieve adviesgesprek en nu blijkt het toch MAVO te zijn....Zoon was ondertussen helemaal omgeswitcht naar het leuke inzien van de praktijklessen en dus hadden we dit "probleem" al besproken thuis. Jan gaat de gemengde leerweg doen. Ik had me hier al in verdiept, maar de basisschool bleek er weinig van te weten....dus toch maar weer de toekomstige school gebeld met de vraag of ik nu wel of niet gelijk had...

Ja hoor: algemene vakken op TL (dus MAVO) en met praktijk erbij. Kind blij, ik blij, iedereen blij. Dat weinig mensen weten wat GL (gemengde leerweg ) inhoudt, blijkt wel als je er over praat. Gelukkig gaat er nog één van school, dus hij hoeft zelfs niet alleen! Daar was ik ondertussen wel een beetje vanuit gegaan.

afb. morguefile.com

Altijd weer spannend, vind ik, deze keuzes maken. Maar goed, deze hectiek is dus weer aardig voorbij..nu op naar alle musical en examenperikelen!

Niet origineel voor een blogbericht....

Oké, origineel ben ik niet op deze manier, maar toch wil ik iedereen hele fijne dagen toewensen!

afb. morguefile.com

Onze vakantie zit behoorlijk bomvol met leuke dingen. Helemaal niet erg dus! Zo ben ik maandag met Dirk en Jan naar de nieuwe Starwars film geweest. Ik had geen idee of ik het zelf wel leuk zou vinden, maar ik beken: ik vond het best een leuke film ....de jongens vonden het prachtig. Vooral Jan is er helemaal gek van. (Tom is nog te klein, Arie had er geen zin in.)

Met Jan was ik ook al naar een leuke starwarsmiddag geweest in de bieb. Met allemaal leuke activiteiten zoals computerspellen, foto maken voor een greenscreen. Op de computer je eigen starwarspoppetje maken en deze laten uitprinten in 3D! Een legofilmpje maken en wat Jan eigenlijk nog het leukste vond: met BB8 de bieb door...het kleine robotje werd dan door hem bestuurd.

afb. morguefile.com

Ook heb ik met de jongsten meegelopen met de kerstwandeling, dinsdagavond. Deze was voor het eerst en echt ontzettend goed in elkaar gezet. De animo was enorm, maar daar hadden ze overduidelijk goed op gerekend. Een grote pluim waard!

En gisteren zijn we wezen schaatsen. Ook leuk...(maken we er nog een beetje winter van ;-)  )

Ook de kerstdagen zijn gevuld met kerk en familiedingen. De meeste tijd hier thuis....gelukkig heb ik mijn boodschappen al binnen....

Dus rest mij nu nog (een keer) te zeggen: Hele fijne dagen allemaal!

Decemberdrukte

Door drukte met schrijfverplichtingen en andere taken...komt er van bloggen weinig terecht. Maar nu dus weer eens een keer een blogje van mijn kant. De Sinterklaasavond hebben we dit jaar eens iets anders gevierd. We deden eerst de gewone cadeau's, maar omdat de mannen allemaal niet meer geloven en al behoorlijk groot worden (snif..ondertussen ben ik bijna de kleinste in huis ;-)  ) gaat het om minder cadeau's (want wat moeten zij nog met allemaal kleine pakjes? Ze hebben meer aan 1 groter pakje..) en ja, dan is het uitpakken vrij snel gebeurd. Surprise;s maken : daar maak ik de mannen zeker niet blij mee en dichten vind ik waarschijnlijk ook als enige leuk (heb ik vorig jaar wel gedaan) dus bedacht ik me dat een sinterklaasspel met wat kleine grappige pakjes wel leuk zou zijn. En dat bleek echt leuk te zijn. We hebben heerlijk lol gehad met elkaar en zelfs Harrie, die  helemaal niet van spelletjes houdt, vond het een gouden greep. Nou: missie geslaagd dus!


Nu nog een weekje voor de vakantie. Gisteren ben ik heerlijk met mijn zus naar Keulen geweest, naar de kerstmarkt. We waren met de bus en hebben nog niet eens de helft gezien! Jammer! Maar goed: volgend jaar doen we dan de andere helft maar ;-)

En nu nog een weekje de laatste kerstvieringen voor de vakantie begint. Leuk, maar ook druk. Toch geniet ik altijd wel van die drukke decembermaand! En jullie?

Herfst in het bos en nu weer op naar school

Gisteren met de jongsten naar het bos geweest, wat zo ongeveer traditie is in de herfstvakantie. Dit keer waren we zonder papa en honden, dus werd het geen geroep achter de honden aan en was het vooral even slenteren en op zoek gaan naar echte herfstkleuren.

Ik weet nog dat ik vorig jaar vond dat er zo weinig echt herfstgevoel gaf. Maar dit jaar kleuren de bomen toch mooi! Na lekker wandelen in het bos, hebben we bij de boerderij wat als restaurant dienst doet, wat gedronken en hebben de mannen nog even gespeeld in de speeltuin. En daarmee kwam helaas ook een einde aan de vakantie. We hebben leuke dingen gedaan. Zoals midgetgolfen en een daagje naar de bedrijfswagenrai....wat de mannen prachtig vonden!

En dan gaat nu het gewone leven weer beginnen, dus. Wat betekent: LATER uit bed! Jawel, scheelt een klein half uurtje, want als Arie werkt (in vakantie's praktisch iedere dag) mogen we eerder ons bed uit! Maar verder is het weer op de klok leven, wat in de vakantie toch een stuk relaxter is!

Je zal maar wakker zijn 's nachts...

Vannacht was er dus de maanverduistering. We hadden het er gisteren nog over gehad met de visite. Om er nou midden in de nacht voor uit te gaan, vonden we wat overdreven.... Maar ja, dan is het bijna half vijf en ben je wakker....dus bedacht ik me dat ik dan toch best wel even zou kunnen kijken. WAUW, de rode maan stond precies voor mijn raam te "schijnen". Ik kon hem echt ontzettend goed zien. Dus besloot ik even een fotootje te maken met mijn mobile. Leuk gedacht, maar natuurlijk was er niets op te zien....en tot overmaat van ramp klettert mijn mobiel uit mijn handen. Mobiel uit elkaar...en natuurlijk weigert hij na de reparatie op te starten. Zucht.... Nu had ik dat pas ook al een keer (nee, verder laat ik hem echt niet steeds vallen, hoor :-0 ) en toen deed hij het weer toen ik hem van stroom voorzag (hoewel hij gewoon vol was). Dus ik midden in de nacht het ding aan de oplader gelegd. Mijn fototoestel lag toevallig ook nog in de kamer. Dus met dat ding even een stapje naar buiten gewaagd om buiten een fotootje te maken...dacht ik. Nou vergeet maar, het ding ging zelfs op nachtstand radeloos staan flitsen en gewoon een foto maken vond hij geen goed plan. ZUCHT. (vanochtend deed hij gewoon wat hij moest doen..) Dus: ik heb hem gezien. Heel goed zelfs. Maar bewijs heb ik niet... Daarom maar een fotootje geleend van Morguefile van een rode maan:

En jullie? Hebben jullie hem gezien? Gaan jullie eruit voor zoiets?

Mooie gesprekken aan de eettafel

Soms ontstaan er van die leuke gesprekken aan de eettafel....wat ik echt genieten vind. Ik weet nog toen ze klein waren dat ik me weleens afvroeg waarom etenstijd als een gezellig moment van de dag gezien werd....ik kwam vaak handen en oren tekort. Stilzitten, zelf eten, op elkaar wachten.....poef, dat ging niet altijd vanzelf. Logisch....maar om het dan het gezelligste moment te noemen....

Maar nu is het meestal wel heel gezellig. Met interessante gesprekken, melige buien, "mam, mag ik muziek opzetten?" , gejammer over het eten met een grote grijns en vaak grote lol om / met elkaar.

Oké, ja, zo is eten inderdaad een gezellig samen zijn.

En als dan Dirk met zijn droge opmerkingen komt, Arie met zijn maffe toneelspel en Jan er vreselijk om moet schateren....dan geniet ik lekker!

Vanavond ook weer. Gezelligheid alom. Dus ja: eten is één van de gezelligste momenten aan tafel. Nu wel ja.

afb. morguefile.com

En bij jullie? Nog in de stressfase? Of kunnen jullie ook lekker genieten van elkaar?

Groep acht en dus ben ik groot!

Jan heeft de smaak te pakken. Na school verdwijnt hij nu vaak met vrienden richting skatepark of gewoon naar de speeltuin. Niks bijzonders, zou je zeggen. Maar voor mij is het toch wel even wennen. We wonen namelijk buiten het dorp en Jan sprak meestal echt af met vrienden. Vaak hier. En als hij daar ging spelen, dan haalde ik hem braaf weer op.....

Nu mocht hij al langer alleen naar school en kon hij dus ook al langer zo met vriendjes afspreken, maar nu hij in groep 8 zit gaat het opeens erg hard. Grappig om te zien. Meteen de eerste week al! Hij gaat zelf weer terug naar het dorp om daar met zijn vriendjes iets gezelligs te gaan doen. Vijf uur naar huis komen hoor!Ja mam....

Op zich vind ik het heerlijk dat hij nu zo vrij lekker naar buiten gaat. Hier zat hij toch vaak dan achter een beeldscherm te hangen. Alleen: slik, ik moet wel wennen dat hij niet meer zo veilig onder moeders pluutje blijft zitten...(tja, sorry  hoor....)

En dus is ook skaten nu in trek. Naar het skatepark en proberen om trucjes te leren.
Of gewoon chillen met "the guys" in de speeltuin....o ja, de meiden doen ook mee!

Groep 8: altijd een raar geval. Opeens is het kleine jongenswerk klaar en worden ze GROOT! Dat was bij de anderen ook al zo. Wat is dat toch? Nu weet ik nog wel dat ik zelf in de zesde het ook zo tof vond om de oudste klas op school te zijn. Zal dat het gewoon zijn?

afb. morguefile.com

Informatieavonden

Ze zitten er inmiddels weer allemaal op voor dit schooljaar: de informatieavonden aan het begin van het jaar waar de leerkracht zijn/haar verhaaltje doet. Op de basisschool zijn alle leerkrachten natuurlijk bekend, maar toch ga ik altijd wel even. Er wil toch nog wel eens iets veranderen met lesmethode of andere dingen. En een beetje interesse tonen kan geen kwaad, toch?

Op de middelbare school is het altijd weer afwachten hoe die mentor is. Mensen, wat een verschillende types heb ik de afgelopen jaren al meegemaakt. Super enthousiaste, akelig vervelende, bromsnorren en popie jopie's. Je kunt het zo gek niet bedenken. Nu hoef ik daar niet veel naar te kijken, maar zoonlief wel. En ai, wat kunnen sommige mentoren een vreselijke uitwerking hebben op kinderen. Je zal maar een mentor hebben die zelf nergens iets vanaf weet en echt niet van plan is om ook maar een stap extra voor je te zetten....

Maar goed, dit jaar hebben we twee speciale jaren. Arie gaat examen doen. Zijn mentor is ook de decaan...en die weet dus wel hoe alles werkt. Ik heb wel een positief idee bij die man. Arie vind het wel een stoer idee, dat examen doen. En hij weet ook al wat hij daarna wilt, dus dat gaat waarschijnlijk ook het probleem niet worden...

Het volgende speciale geval is Jan. Groep 8 en dus gaan we voor hem juist op zoek naar een middelbare school. Over twee weken krijgen we een voorlopig advies van de school, dus daar is hij nu al zenuwachtig voor.....

Dat wordt dus een jaar van scholen langs gaan, zowel middelbare als MBO. Spannend allemaal weer. Die twee grootten hobbelen gezellig verder met hun studie.

Zijn jullie alweer een beetje gewend aan school?

afb. morguefile.com