Op bezoek bij de grijze jager

Je kent ze vast wel: de boeken van de grijze jager. Hier in huis is Jan ze aan het lezen. Of beter gezegd: ik lees ze voor voor het slapen gaan, want dat vindt hij nog altijd erg gezellig. (en ik ook....)

Dus toen we hoorden dat er een grijze jager dag in het Archeon zou zijn, zijn we er heen geweest. Met pinksteren zijn we er heen gegaan. Nu is het Archeon bij mij toch favoriet, maar wat was er heel veel meer dit keer. Overal stonden extra gezelschappen die het leven in de Middeleeuwen uitbeeldden. Kraampjes, tentjes en nog veel meer.

Hoogtepunt was natuurlijk de show rondom de grijze jager: in de arena waar de gladiatorgevechten altijd gehouden worden, werd nu een stuk uit één van de boeken nagespeeld. Wat een mooie show, met leuke effecten. Wij hebben genoten.

Ook de schrijver kwam nog ten tonele, die was helemaal overgekomen uit Australië en vertelde hoe hij op het verhaal gekomen was. Grappig: hij was begonnen met dit verhaal voor zijn zoon....dat heb ik al bij meer schrijvers gehoord! Zijn zoon bleek, net als de held Will, klein te zijn en dat helemaal niet leuk te vinden!

Natuurlijk waren er ook spullen te koop van de grijze jager...maar die waren me toch echt veel te duur. Thuis gekomen zochten we de boog die Jan ooit had gehad met van die plastic zuignap-pijlen op. Harry flanste van plantenstokken pijlen in elkaar. En maakte ook nog van oude materialen een pijlenkoker in elkaar. Ik vond nog een lap groene stof....voor de mantel!
Dus walla: een compleet jager-outfit voor mijn zoon! Hij blij en onze portemonnee ook ;-)

Nu moet ik alleen nog wel die mantel naaien....dus nu op zoek naar een patroon, want zo goed ben ik daar nou ook weer niet in..... Als iemand tips heeft: laat het me horen!!!!!!
:

Broergeheim: wat een onderwerp!

Bij het opruimen van de schoolbieb had ik pas een boek in handen met de titel Broergeheim van Emiel de Wild.  Nieuwsgierig door de opmerking broers (tja...) las ik waarover het ging én las ik snel wat stukjes. Wat een onderwerp....
Wel mooi geschreven en zeker de moeite waard! Geschikt voor kinderen vanaf 11 jaar. Eens kijken of ze hem in de gewone bieb ook hebben...



Bij Bol.com geven ze deze samenvatting:.


Hoi Stefan,

Wat ik tegen je wil zeggen: BEL MIJ.
Ik geloof er niks van dat je mij niet wilt spreken.
Zo ben jij niet.


Wat als je broer plotseling verdwijnt? Joeri overkomt het. Hij verhuist met zijn ouders en in het nieuwe huis is zelfs geen kamer voor Stefan.
Joeri mist zijn broer verschrikkelijk. Hij weet niet eens waar zijn broer is en niemand wil het zeggen. Daarom schrijft hij brieven.
Als Joeri een schokkende ontdekking doet, wil hij stoppen met broerzijn. Maar kan dat?


Recensie(s)



De 11-jarige Joeri schrijft brieven aan zijn oudere broer Stefan. Deze broer is van de ene op de andere dag uit Joeri’s leven verdwenen. Joeri’s ouders doen net of Stefan niet meer bestaat en vertellen Joeri niet wat er aan de hand is. Als Joeri uiteindelijk achter de waarheid komt, heeft hij tijd nodig om alles een plaats te geven en zijn houding ten opzichte van zijn broer te bepalen. Mooi, indringend debuut waarin de impact van een heftige gebeurtenis op een gezin, op een rake en ontroerende manier wordt beschreven. In de bundel brieven, waaruit het boek bestaat, maak je van dichtbij mee wat Joeri allemaal doormaakt en hoe hij zich ontwikkelt. De vlotte, directe schrijfstijl past goed bij Joeri’s leeftijd en de doelgroep. Vanuit Joeri’s perspectief leer je gaandeweg ook zijn broer, zijn ouders en zijn klasgenootje Lonneke kennen, zodat het verhaal steeds meer diepgang krijgt. Dat zijn ouders de waarheid zolang voor Joeri verborgen houden blijft onwaarschijnlijk, maar tegelijkertijd maakt dit het boek wel erg spannend. Stoere, aantrekkelijke omslagillustratie. Vanaf ca. 11 jaar.

Meisjesmeisje....ik? Nee dus!

Ooit had ik een Arendsoog gelezen ...en vond hem leuk! Want eerlijk is eerlijk..als kind was ik veel meer blij met cowboyspelletjes dan met poppen... Een poppenhuis die ik had gekregen was vooral leuk om te spelen alsof ik het poppenhuis aan het maken was dan dat ik met de poppetjes speelde.....tja, ik weet het: ik was geen meisjesmeisje. Erger nog: eigenlijk nog steeds niet.
Ik had een mannenberoep (ben na administratief medewerkster te zijn geweest, uit passie op de vrachtwagen geklommen...)
Ik speelde wel vooral met meisjes...of met mijn buurjongen! Voetballen deed ik vrolijk aan mee. Op straat politie spelen, op zoek naar "verdachte"dingen met een nichtje.
Als puber nog een paar weken gewerkt bij een boer (leuk detail: ik woon er nu naast....)
Dus ach: ik hoor meer bij al die knullen in huis ;-)

Ik weet nog dat ik een keer mijn nichtje thuis kreeg om op te passen. Zwager had haar uit bed geplukt en bij mij afgegooid met de mededeling dat ik haar haar maar moest doen....Juist ja.
Wat voelde ik me een kluns....vlechtjes, staartjes? Eh...twee linkerhanden! (zus moest er vreselijk om lachen)
Ja hoor, ik heb ook lang haar gehad. Ook als volwassen nog....maar ik kwam niet veel verder dan een grote bos lang haar....of een eenvoudig staartje (maar liever niet)
Tegenwoordig heb ik een kort koppie, die me prima bevalt en veel meer bij me past.

En wat die Arendsogen betreft. Ik ben verzamelaar geworden. Met het idee dat al die kerels ze ook wel leuk zouden vinden....maar ik  ben de enige die ze leest!

Jongens willen weer lezen!

In het AD van vandaag stond een artikeltje over leuke jongensboeken:

In het kort gaat het erom dat jongens gek zijn op een nieuw boekensoort (om het zo maar even te noemen): de boeken met veel plaatjes en stukjes tekst. Dus geen bladzijden vol met alleen maar lettertjes. 

Daarnaast hebben deze boeken ook veel meer verhaal voor jongens. Om even Daniël Albering van kinderboekenwinkel De Kleine Kapitein te citeren: Het is de perfect start om boekschuwe jongens aan het lezen te krijgen. De meeste boeken waar ze in hun jonge leven mee te maken krijgen, zijn behoorlijk feminien. 

Deze meneer stelt dat deze boeken heerlijk aansluiten bij de belevingswereld van de jongens. 

Als biebmoeder zie ik ook dat boeken als Leven van een loser inderdaad zeer gewaardeerd worden.

In het stukje hebben ze als voorbeelden o.a. dus die loser ;-), maar ook Kapitein Onderbroek of Tom Groot. 

Mijn gup in die leeftijd zweert bij Geronimo Stilton(yep, veel kleurige tekst dus ook niet saai...)....maar straalde bijna toen ik zei dat we in de bieb weer een nieuw boek van een loser hebben....Dus ja, ook hij vindt die boeken met plaatjes leuker lezen. Wel logisch ook eigenlijk. Het ziet er toch veel minder saai uit.....het is toch ook de reden waarom we vaak fotootjes plakken bij onze blogs, toch ;-)

Het jongensboek

Bij het zoeken naar dingen voor/over jongens voor mijn blog of pinterest kwam ik dit boek tegen.

Hij klinkt wel leuk...maar ik ken hem verder niet. Heeft één van jullie hem soms weleens gelezen?

Het jongensboek (De Harmonie) van Conn Iggulden & Hal Iggulden.


In dit boek staat alles over echte jongensdingen zoals hutten bouwen, een batterij maken, het kweken van tulpen, navigatie, uitvindingen en wat je moet weten over meisjes. Dit boek geeft je tips voor dingen in die je buiten kunt doen (fierljeppen bijvoorbeeld), maar het boek vertelt je bijvoorbeeld ook welke strips je gelezen moet hebben en hoe je poker speelt. (de meidenvariant:Het meisjesboek (De Harmonie) van Andrea Buchanan & Miriam Peskowitz.)

De Daltons

Toen ik zwanger was van onze jongste, gingen we op een keer met z'n allen naar de verloskundige. Ik weet nog goed toen we uit de spreekkamer kwamen en door de wachtkamer liepen. De jongens achter elkaar langs een aanstaande vader. "De Daltons..."kon hij niet nalaten te zeggen! Als ik nu die naam hoor vallen, moet ik daar toch aan denken!

Toen we bij een keer foto's van het gezin gingen maken, hingen er posters aangeplakt bij de fotograaf. Wat bleek: het oude pand waar hij in huisde was gebruikt als huis van de Daltons!

En nee, niet die daltons van Lucky Luke....hoewel die verhalen ook leuk zijn, natuurlijk. De Daltons gaat over een gezin met vier zoontjes (hoe kan het ook anders....)In 1999 is hierover een t.v.serie geweest, uitgezonden door villa achterwerk. Hierbij zijn de jongens nog klein en beleven avonturen rondom het huis. In 2007 gaat het verhaal verder maar dan zijn de jongens al toe aan "eerste zoenen"!

Een echt jongensgezin dus. Natuurlijk zijn er ook boeken verschenen van de series. En dvd's.




Dus als je even smullen wilt van andere jongensgezinnen..mét je kinderen, ga dan maar op zoek naar De Daltons.

Het eerste boek: de daltons jonge jaren 7-9 jaar.

Het tweede boek: de daltons jongensjaren v.a. 12 jaar.

De dvd's zijn gekeurd als A.L. Meer lezen? Dat kan hier.