Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen

donderdag 16 april 2015

Jawel, een zwaluwtje gespot!

Ik moest gisteren nog nodig zeggen: op de zwaluwtjes letten...
We liepen even onze schuur in, waar diverse nestjes zitten die meestal door één stelletje gebruikt worden (niet allemaal tegelijk hoor ;-)  ) en even dacht ik het getjilp van een zwaluwtje te horen. Dus keek ik omhoog en ja hoor: daar zat een zwaluwtje, vlakbij het favoriete nestje. Ik zag er maar één, maar goed. Misschien komt de partner er dan snel aan (of was ze/hij nu gewoon "verstopt")
Grappig dat het alweer op mijn trouwdag is dat ik ze voor het eerst zie. Je zou bijna gaan denken dat ze ons komen feliciteren ;-)

Nu maar hopen dat ze ook weer echt gaan nestelen. Twee jaar geleden bleken ze verdreven te zijn door roodborstjes. We vroegen ons al af waar ze gebleven waren, want we hadden ze wel gezien. We zagen ze ook wel vliegen....en wat bleek uiteindelijk: er zaten roodborstjes in hun nestje.

Ook mereltjes weten de weg naar die schuur (die een open gedeelte  heeft) te vinden. Maar die maken hun eigen nestjes op hele andere plaatsen, dus dat vinden de zwaluwtjes niet erg.

Ook worden we door grotere vogels bezocht. Reigers, maar ook de ooievaar komt regelmatig langs.

Avifauna
Ik vind het altijd wel leuk, al die vogeltjes. En dan die bedrijvigheid als ze eenmaal jonkies hebben.
Hoe zegt de bijbel dat ook alweer: kijk naar de vogels, ze zaaien niet, ze maaien niet.....(even uit mijn hoofd gezegd). Eerlijk gezegd denk ik dan weleens: maar mensen , wat hebben ze het druk! Zaaien en maaien misschien niet nee, maar ze zijn de hele dag bezig met voedsel zoeken, voeden, opletten voor onraad enz. Dus of ze nou echt zoveel minder stress hebben dan wij, dat durf ik te betwijfelen....(hoewel ik wel snap wat de bijbel bedoelt te zeggen hoor....maar ik moet er toch altijd even aan denken als ik ze zo druk bezig zie...)

vrijdag 24 oktober 2014

Kerk voor de allerkleinsten

Onlangs hadden we hier kerk voor de kleintjes tot een jaar of 8. Er was gevraagd of ik wilde helpen. Leuk! Dus op zondagmiddag op naar de kerk. Arie mee als hulp, want een ander had afgezegd. Jan wilde ook graag mee om te helpen. Grinnik....de kinderen die meededen waren dus ook alle kindernevendienstkinderen, dus ook die net zo oud als hij zijn! (wist ik dat ook niet van tevoren dat alle kinderen van ons clubje erbij zouden zijn. Maar ze kwamen allemaal braaf mee met de kleine broertjes en zusjes).
Het leuke was dat dit keer de dominee met de ouders vertrok en wij dus met de kinderen in de kerk bleven. De kinderen kregen opdrachtjes en mochten door de kerk lopen om zo de kerk te "ontdekken".
Heel gezellig. Gezongen met muziekinstrumentjes en het verhaal aan de hand van plaatjes weer in de goede volgorde gelegd. De kinderen deden leuk mee. En gelukkig was er spontaan nog meer hulp op komen draven, want sommige kleintjes waren nog erg klein en hadden dus echt wel even een "oppas" nodig.
Het was, aan de reacties van de kinderen en de ouders te horen, een groot succes en zeker voor herhaling vatbaar! Leuk!
Een mooie manier om jonge gezinnen toch te betrekken bij de kerk.

donderdag 19 juni 2014

Wat belevenissen van de afgelopen dagen

Deze week was het dan zover. Ook Dirk mag zich  nu volwassen noemen....
Hoewel we het dit weekend pas vieren, vierden we het natuurlijk ook op de echte verjaardag met het gezin. Lekker taartje eten, eten wat Dirk lekker vindt enz. En Kees kwam ook even langs voor een taartje....

Zaterdag met Arie en nog een aantal jongeren (en nog één leiding) met de bus naar de EO-jongerendag geweest. Zelf was ik er al meer geweest met Kees en mijn zus en haar kinderen. Zo'n twee jaar niet geweest maar nu werd Arie dus uitgenodigd door de kerk. Waarop ik aangaf wel mee te willen...tja, dan word je dus meteen tot leiding gebombardeerd ;-) Het eerste wat Arie zei toen we weer samen waren : zo, volgend jaar weer! Dus blijkbaar was het goed bevallen!

Gisteren was er studiedag op de basisschool, dus hadden de kinderen vrij....heel wat kinderen gingen naar de Efteling enzo...dus vroeg Jan of wij dat ook niet konden doen. Maar ja....zijn grote broers hadden natuurlijk gewoon school en die zullen het vast niet leuk vinden dat ik alleen met de jonkies naar zo'n groot pretpark ga....eerlijk gezegd ben ik er voor de laatste keer geweest toen ik nog vrijgezel was....(Harry was er wel bij...) We vinden het zó duur en zeker als het dan ook nog druk is, vind ik het echt zonde van mijn geld. De groten gingen allemaal een keer met school, maar ook school bezuinigd....dus ga ik toch maar eens op zoek naar kortingsbonnen én een rustige dag....

Nog even en dan is de uitvoering van de musical waar Arie, Jan en ik aan meedoen.....dus dat wordt nog even extra goed oefenen!

zondag 6 april 2014

Trots zijn....

Mijn huidige pubertje is zó veranderd. Van een verlegen, stil manneke op school en bij anderen is hij uitgegroeid tot de grote entertainer. Ik zie anderen al glimlachen als ze hem zien...hoe hij het doet, ik weet het niet, maar iedereen moet lachen om zijn malle opmerkingen. En ja, ik ook!

Ook thuis maakt hij de boel vaak aan het lachen. (en ja, hij is een echte puber....dus er komen ook andere buien langs...hihi)

Waar hij vroeger echt niet op de voorgrond trad, doet hij dat nu dus juist met plezier.
En dus heeft hij een hoofdrol in onze musical van de kerk. En alsof dat nog niet het enige is....hij mag dus ook diverse keren alleen zingen! Stiekem was ik stomverbaasd toen hij aangaf dit wel te willen!

Ook jan doet mee (en ik, maar dat wisten jullie al...). Hij mag samen met nog een meisje en een moeder het verhaal eigenlijk uitleggen. Ze zijn dus ook behoorlijk veel te zien! Meisje en hij spelen dus broer en zus én zitten in reallife bij elkaar in de klas. Omdat ze elkaar nu ook broer en zus noemen leidt dit tot komische situaties! Medeleerlingen kijken dan ook raar op als ze elkaar groeten als : ha broertje enzo. Wat ons uiteraard op de lachspieren werkt. :)

Bij het oefenen sta ik stiekem apetrots te wezen op die mannen van mij. Die daar toch maar mooi hun ding staan te doen! En tja, helaas (nou ja...) kan Arie het niet laten om af en toe gekke bekken naar me trekken waardoor ik niet meer kan doen wat ik eigenlijk moet doen: serieus mijn rol spelen....nou ja, als we voor het echie gaan neem ik aan dat hij dat niet doet......

maandag 6 januari 2014

De musical is van start gegaan....

In onze kerk gaat weer een musical opgestart worden. Arie en Jan doen ook weer mee. En dit keer heb ik besloten ook mee te spelen en niet alleen achter de schermen actief te zijn....bibber...
Vanavond was de eerste repetitie. De jongens hadden er zin in. Hoewel we nog niet echt gespeeld hebben is het beeld van de musical al een stuk completer door niet alleen tekst te zien maar ook te horen....

Vanaf nu wordt het dus repeteren geblazen. Liedjes zingen, teksten uit je hoofd leren. Hoewel ik veel moet zingen (in groepsverband) heb ik weinig tekst. Dus dat moet wel gaan lukken!

Maar die mannen van mij...poef. Jan heeft een behoorlijk rolletje en is bijna de hele musical wel aan de beurt. En Arie is zo ongeveer de hoofdpersoon na de pauze....dus ja, die mag én veel zeggen én veel zingen....

Maar we gaan ervoor!
Eén nadeel: één liedje blijft me nu de hele avond al achtervolgen....die lig ik straks in bed nog te neuriën denk ik :-)

vrijdag 15 november 2013

Help, hoe print ik a5 uit?

Dit keer even een verzoekje om hulp....
Voor de kindernevendienst heb ik een albumpje gemaakt voor het kerstproject. Keurig op a5-formaat met het idee er een soort liturgieboekje van te maken. (in word)
Ik heb ooit zoiets ook voor school gemaakt maar het lukt me nu niet meer om het ook als boekje uit te printen. Wat ik ook probeer: het wordt afgedrukt in a5-formaat maar verkeerd op het a4 vel...en maar 1 per velletje (wat er uiteraard twee moeten zijn) Ik hoop dat het een beetje duidelijk is zo. Maar heeft iemand enig idee hoe ik dit aan moet pakken? Wie helpt?????  :-(
Hierbij alvast een bloemetje als dank......



woensdag 6 november 2013

De B van....

Jan is aan het skypen..... hij probeert uit te leggen aan zijn vriendje aan de andere kant van de eh...lijn(?) op welk spel hij zit. Vriendje begrijpt het niet dus gaat Jan aan het spellen. Een aantal keer herhaalt hij de B. Blijkbaar verstaat vriendje een andere letter. De B van Bernard wil ik bijna zeggen maar tot mijn stomme verbazing begint hij ook met die zin. De B van....Ik kan me niet voor stellen dat hij dit telefoonalfabet beheerst (zo noemde je dat toch? Ik heb op mijn receptionisteopleiding ze ook nog in buitenlandse varianten geleerd...) Blijkt ook wel. Want wat volgt er bij hem: De B van BIDDEN. Kijk, dát is nog eens een mooie oplossing! Waar het hart vol van is...zeggen ze toch? (of is nu bij mij de wens de vader van mijn gedachten.....)

Jan heeft wel vaker mooie uitspraken gedaan wat betreft het geloof. Hij was denk een jaar of 5 toen hij achterin de auto tegen een vriendje zat te vertellen dat hij TWEE vaders heeft! Huh? Wat voor rare verhalen gaat hij nu vertellen, schiet er door mij heen. Maar zijn verklaring ïs helder:
Papa en God!
Ja kind, dát heb je goed begrepen!


vrijdag 29 maart 2013

Paasgebeuren...

Het is Goede Vrijdag...normaal gesproken was dat een vrije dag voor alle kids. Vrij logisch als je bedenkt dat allen op Christelijke scholen zitten.
Maar dit jaar moesten Dirk en Arie opeens wel naar school. Anders kwamen ze niet uit met de Meivakantie....Nou ja.
Oké, vanmiddag hadden ze dan wel vrij.
Ook de sportclubs gaan allemaal gewoon door. Ook vanavond. Overigens vond zoonlief die vanavond moest zelf ook dat hij niet moest gaan!
En manlief komt pas net binnenlopen. Ook hij mocht (moest) gewoon werken tot een uur of tien vanavond!

Het Paasgebeuren op de basisschool heb ik gisteren van dichtbij mee mogen maken. Ik was de hele dag aanwezig om de foto's te verzorgen. (en natuurlijk hier en daar te helpen).

Gisteravond  The Passion kunnen kijken, gelukkig. Want kerk zat er dus vanavond ook niet in.
Maar morgenavond hoop ik wel te gaan. Dan hebben we een Paaswake. Vind ik zelf eigenlijk nog de mooiste dienst.
Vanuit het donker gaan we dan echt naar het licht, waarbij we buiten rond een vuurkorf staan, met brandende kaarsen. Het symbolische van het donker naar het licht (de opstanding) spreekt me erg aan.
En dan nog even mijn knutsel neerzetten voor de Paasdienst: een "open graf" voor in de kerk, waar tijdens de lijdenstijd een kruis heeft gestaan. Daar wordt het praatje met de kinderen gehouden.

Allemaal fijne dagen!