Docentenspreekavond

Het was docentenspreekavond (of tafeltjesavond of hoe je het ook noemen wilt...) op de middelbare school. Deze keer stond er nadrukkelijk bij dat school het op prijs stelde als de leerling zelf ook mee zou komen. Dus zo gezegd , zo gedaan. Hoewel Arie dat eigenlijk helemaal niet zag zitten, is hij toch mee gegaan.
Gelukkig maar. Want de leerkrachten hadden vooral veel tips voor hém!

Arie heeft moeite met de talen. Maar wat een leuke, vriendelijke mensen zaten er op ons te wachten. Ze waren duidelijk in hun antwoorden, gaven zinnige tips over hoe Arie het zou kunnen verbeteren én ze waren allemaal nog heerlijk optimistisch over zijn kunnen.

Wat me vooral opviel was het beeld dat deze leerkrachten mij gaven van mijn zoon....op de basisschool hoorde ik niet anders dan dat hij zo stil was. Dat hij niets durfde te vragen. Nu kreeg ik te horen dat hij zo vriendelijk de klas in komt en de "juf" vriendelijk in het Frans begroet. Wauw!

Arie gaat graag naar school. Nu wel, tenminste. Dat merk ik aan zijn enthousiaste verhalen. Aan de manier waarop hij naar school toe gaat. Hij zonder morren naar extra bijlessen gaat. Zijn huiswerk maakt ...

"Juf van Frans" vraagt hem of hij graag naar school gaat. Arie zegt wat bedremmeld: eigenlijk wel, ja. Alsof dat niet zou mogen! Waarop de juf vraagt wat hij van Frans vindt. Oei, dat wordt lastig, zie je hem denken. Maar juf voegt toe: Je mag het eerlijk zeggen hoor!
Arie kletst zich er politiek correct uit. (ik moet inwendig wel even lachen...), maar in de auto verzucht hij: dan gaat ze vragen wat ik van Frans vindt!
"Je mocht toch eerlijk zijn", merk ik op. Maar Arie vindt toch niet dat je dan overduidelijk kan zeggen dat je het niks vindt. En eigenlijk snap ik dat ook wel. Is wel netjes van hem, toch!

Profielwerkstuk presentatie

Dirk moest gisteravond zijn profielwerkstuk presenteren op school. Hij had een informatica-onderwerp. Samen met drie anderen had hij een mod(?) gemaakt voor een bepaald populair spel.
Samen met Harry, Arie, en Jan zat ik in het informaticalokaal te wachten op zijn gedeelte. Eerst was er een ander ploegje met een verhaal wat ik nog aardig volgen kon. Maar daarna kwam mijn gup met zijn teamgenoten.
Poef...hij stond daar prachtig zijn verhaal te doen. Ik was stiekem dan ook apentrots...maar ik begreep er echt geen drol van waar die jongens het over hadden...

De technische termen vochten om voorrang, zo ongeveer. Voorzichtig heb ik aan Jan gevraagd of hij het begreep..."gelukkig"hij begreep het ook niet.

De beoordelende leraar bedankte het groepje en gaf als uitleg aan de toehoorders dat het verhaal voor sommigen van ons waarschijnlijk wel erg technisch was als je er zelf niet mee te maken had. Zo dom was ik dan dus ook weer niet.

Vanmiddag maakte ik de opmerking tegen Dirk dat ik het allemaal niet zo begreep. Moest hij wel om lachen en opnieuw deed hij een poging met de meest rare termen én een grote grijns op zijn gezicht!

De presentatie was prima, ze hadden een mooi cijfer en laat dit domme mens maar lekker dom zitten wezen....Knap gedaan hoor jochie!

Ziek zijn...

Jan is weer ziek. Gistermiddag begon het, na afgelopen week alweer regelmatig aangegeven te hebben dat hij zich niet echt lekker voelde. Hij heeft na de Kerst al een paar weken zo gelopen, dus nee, niet weer hè!

Na het badritueel gisteravond had ik al zo mijn twijfels, vanochtend wist ik het nog niet zeker....maar in de loop van de ochtend werd het vrij duidelijk:

Niks geen vage klachten...ons mannetje zit onder de vlekken! Buik, armen, benen, allemaal rode vlekken...

Mij herinnerend bij de anderen zal het wel zoiets als de Vijfde ziekte zijn!

Alleen zijn gezicht is bijna zonder vlek....

Toen ik het meldde bij Dirk, merkte hij direkt de uitspraak op die de huisarts deed toen hij onder de vlekken zat, nu zo'n jaartje of zeven geleden: "Het kan de vijfde ziekte zijn, het kan ook een ander virus zijn..."

Tja, dat had ik me ook wel kunnen bedenken, dacht ik toendertijd.

Onze kat genoot ondertussen heerlijk van het zonnetje .....

Tom en zijn vriendinnen...

Zoals ik al eerder vertelde is Tom verliefd. Maar Tom is zeer geliefd bij de meiden. Vanaf de eerste dag op school lopen de meeste meiden "met hem weg". Ik denk wel dat ik het snap: hij is nog een kleine wurm, die vooral heel lief en zachtaardig is (thuis kan hij echt heel anders zijn....en dat mag ook! Hij moet toch ook zijn frustraties kwijt...). En het gemoeder van die meiden vindt hij wel prettig, denk ik zo.
Zijn eerste partijtje, toen hij 5 werd, was dan ook met alleen maar meiden. De jongens zijn door hem nog niet echt als vrienden ontdekt....

Nu heeft zijn vriendinnetje een hartsvriendin. De twee zijn echt altijd samen....en op school zijn ze dus altijd met z'n drietjes. En dat gaat prima.

Maar pas moest ik toch wel lachen. Een moeder van een ander meisje kwam naar me toe en vertelde dat haar dochtertje weleens met Tom bij haar thuis zou willen spelen. Maar dan moesten die twee vriendinnen natuurlijk ook mee...en daar had ze niet zo'n zin in! Haha, zo'n eenheid is het nou ook weer niet! Natuurlijk had deze moeder haar dochtertje al verteld dat dat natuurlijk niet zo was. En is Tom er gezellig alleen wezen spelen....

Help...bevroren keepertje....

Jan is keeper...bij de F1 van ons dorp. Vorig jaar was hij eigenlijk de enige die wel wilde keepte en dus is ons ventje al de vaste keep. (bij de f-jes zijn het meestal nog wisselende keepertjes). Normaal vindt hij dat ook leuk. Maar de laatste weken is het enthousiasme wel wat getemperd. Reden o.a.: Hij heeft het koud!
Niet vreemd natuurlijk, maar wat doen we eraan? Vaders staat al als "personal coach" achter het doel hem aanwijzingen te geven hoe hij zich warm moet houden (tot groot vermaak van de moeders aan de zijlijn....) wat Jan wel waardeert maar hem nog altijd niet helemaal warm houdt!

Voetbal in warmere tijden....

Ik heb hem al meerdere lagen kleding aangedaan....meer wilt hij echt niet. Want ja, je moet natuurlijk wel kunnen bewegen! (eh...als Michelinpoppetje moeten duiken naar de bal is ook lastig natuurlijk).

Ook gisteren was het weer zo laat. Het was nog -4 toen ons elftalletje (eh...zeventalletje) moest spelen. De wedstrijden voor de ouderen waren afgelast maar omdat de kleintjes op kunstgras spelen konden hun wedstrijden gewoon doorgaan.
Ze speelden best lekker maar de tweede helft was voor Jan toch minder leuk. Zijn handen waren weer "bevroren". Ondanks een "vers"paar warmgeblazen keepershandschoenen in de tweede periode.
Zijn dunne gewone handschoentjes (die hij draagt tijdens de trainingen) passen er niet extra onder.

Is er iemand met een gouden tip voor ons voor dit probleempje?

Daagje zwemmen

Het is hier vakantie. Arie ging werken bij de tuinder, de "groten" willen meestal niet meer mee en Tom was er ook even niet. Dus ben ik gezellig alleen met Jan op stap geweest. Nou wil Jan het liefst zwemmen dus dat was op naar het zwembad. Gelukkig had ik even gekeken naar de openingstijden.....om de één of andere vreemde reden is deze vakantie het recreatiebad (wat altijd de hele dag open is, ook tijdens de gewone schooldagen) pas 's middags geopend. Juist ja. Opeens bedacht ik mij dat wij "vroeger" toen Dirk en Kees nog klein waren ( én het bad waar we nu meestal heen gaan er nog niet was)  naar Waddinxveen gingen om te zwemmen. Even gekeken op internet en jawel, dit bad was tenminste gewoon geopend!

 Jan vond het prachtig! Natuurlijk is het ook leuk om een keer ergens anders te zwemmen.
Hoewel niet extreem groot, zit alles erin! Maar vooral de stroomversnelling was in trek.
Heerlijk daagje samen gehad. Er lekker even gegeten én voor Jan een slush...

Die na verloop van tijd dezelfde mooie kleur aannam als van het zwembad: paars! Laat dat nou net mijn lievelingskleur zijn.....
Ook de glijbaan was erg leuk!

Kortom: we hebben genoten!

Sportdag...

Iedere zaterdag is het ongeveer sportdag in huize Willemsen We beginnen met een voetbalwedstrijd, waardoor we er nog vroeger uit moeten dan doordeweeks. Gelukkig (eh....) hebben we dit keer geen voetbal ivm de vakantie. Ons keepertje Jan was wel vroeg wakker....maar liet mij nog even lekker liggen....

Dirk en Arie hadden wel een basketbalwedstrijd. Na elkaar, allebei thuis. Dus dat werden een aantal uurtjes sporthal. Kees was aan het werk. Net als Harrie. Maar de jongsten gingen gezellig even mee.

Eerst moest Arie. De tegenstanders waren duidelijk iets te snel voor onze jongens en meiden. Niet echt vreemd. Ik hoorde dat zij  4 en 1/2 uur trainen per week....tja, daar kan je met één uurtje trainen natuurlijk niet tegen op!
Bij Dirk ging het niet veel beter. Helaas.
Het werden dus twee nederlagen. Maar de sfeer is altijd erg gezellig. Dat maakt een hoop goed!