Valentijnsdag...

Tom is verliefd....en niet zo'n beetje ook. Met zijn vijf jaar is hij smoor op een meisje uit zijn klas. Hij zit met een fotootje van haar in zijn handjes en verzucht: "Mam, wat is ze mooi hè!" De schat.
Een andere keer zegt hij dingen als:"ik zou bijna flauw vallen!"
Met de andere jongens ook wel verliefdheden gehad, maar nooit op deze manier. Dat was gewoon leuk. Dit mannetje vertoont echte verliefdheid! Dus ja, dat vraagt om een mooi hart getekend voor zijn "meisje" met Valentijnsdag....dat het meisje van nog een ander jongetje ook iets krijgt lijkt hem nog niet te boeien. Blijkbaar valt het kwartje van "dat kan niet" nog niet te zijn gevallen.

Ondertussen zit ik grote broer Dirk een beetje te jennen. Begin deze week vraag ik onder het eten wie er al iets gemaakt heeft voor zijn grote liefde. Iedereen zwijgt.
"Heb je niks gemaakt voor je vriendin? "vraag ik aan Dirk. Hij grinnikt: "wie zegt dat ik een vriendin heb?"
"Nou, dan moet je zeker iets maken, want dan is het een geheime liefde" Hij schudt even meewarig zijn hoofd. Waarop ik quasi-verbaasd vraag: "Je gaat toch niet zeggen dat je niet verliefd ben?"
Dirk zegt niks, kijkt me aan, schudt eens zijn hoofd en mompelt dan iets in de trant dat ik niet goed snik ben.

Stiekem zit ik te genieten....

Grote vent...

Het is noodweer. De regen gutst in bakken uit de hemel.
Kees heeft een presentatie op school. Als je studeert hoort zo'n presentatie keurig in pak te gebeuren. Dus loopt hij tiptop aangekleed met zijn laptop in de hand de keuken in.
"Mam", klinkt er opeens. 'Kan jij me naar de bus brengen?"
We wonen zo'n kilometertje of vijf van de bushalte af. Ik snap dat het niet echt handig is om in dit weer in pak met laptop te gaan fietsen. Dus stap ik even later onze auto in.
We zijn net midden in het dorp als achter mij drie politieauto's met sirenes ons willen inhalen. Snel aan de kant en samen vragen we ons af wat er wel niet gebeurd moet zijn. Ik zie de bui al hangen. De interliner naar Schiphol kan straks er niet door ivm een ongeluk en Kees komt dan dus te laat. Dus stel ik al voor hem dan maar naar Schiphol te brengen als dit echt het geval is. Om nou te laat te komen lijkt me niet echt slim...

Voordat we bij de bushalte zijn komt er nog een politiemotor aan scheuren met alle toeters en bellen. En uit een andere richting zien we nog een politieauto komen. Ik vraag me ondertussen af hoe erg het wel niet zal zijn....
Gelukkig voor Kees rijdt het verkeer richting Schiphol nog gewoon dus stapt hij toch de bus in (die net voor zijn neus wegrijdt....maar gelukkig rijdt dat ding iedere 10 minuten)

Thuis speur ik internet af op zoek naar het ongeluk. Er blijkt iets aan de hand te zijn met net zo'n auto waar Harry in rijdt...nou zijn er daar heel veel van, maar toch Harry maar even gebeld! Op mijn vraag waar hij is, antwoord hij dat hij in Duitsland rijdt. "Dan is het goed" is mijn antwoord.

Niet lang daarna begrijp ik dat het eigenlijk allemaal wel meevalt. Waarom dan al die politie?! Waarom al die heisa? Ze stonden niet eens midden op een kruispunt, maar onder het verkeerslicht. Was één auto (of 2) dan niet genoeg geweest???????

's Avonds pik ik Kees weer op bij de halte. Hij staat op me te wachten (was even vergeten dat er nog een kapper langskwam, Jan moet ook nog opgehaald ....). Daar staat hij : een jonge man in pak, met laptop...
en ik besef weer eens: Wat ben je groot!   Niet alleen volwassen in leeftijd...maar gewoon ECHT groot!

Tja, moeders....je kleine mannetje is een grote vent geworden!

Jongensmoeder

Het is alweer een aantal jaar geleden dat ik op school regelmatig een vrouwtje sprak: Trudy. Ze had zelf drie jongens, net als ik toen. Op een marktje op school stond een moeder met zelfgemaakte poppenkleertjes. Ik stond de leuke kleertjes te bewonderen toen Trudy langs kwam lopen. "Daar hoeven wij niet naar te kijken" snauwde ze mij toe.  Wat verwonderd keek ik haar na. Waarom zou ik daar niet naar kijken? Omdat ik toevallig geen meiden heb wil toch nog niet zeggen dat ik het niet leuk vind? Trouwens, mijn jongens hadden ook een pop....gekregen als er een broertje kwam om lekker mee te kunnen doen als mama aan het verzorgen was.
Niet lang daarna bleek Trudy zwanger te zijn en verkondigde tegen jan en alleman dat ze wel hoopte dat het een meisje zou zijn! Was dat de reden dat ze niet naar poppenkleertjes had gekeken? Omdat ze zelf zo graag een meisje wilde? En nam ze dus maar aan dat ik er ook zo over dacht?Nummer vier was inderdaad een meisje....
Toen mijn twee jongsten geboren werden en praktisch iedereen commentaar gaf na de felicitaties over het feit dat het een jongen was.was ik continue mijn kindje(s) aan het verdedigen. Zo voelde het wel. Wat was ik trots en blij met mijn knulletje(s). En nee, ik had niet naar een meisje verlangd. Ik wilde een GEZOND kindje, een lief klein babietje ...en wat was ik blij dat ik geen keus had in het geslacht! Geen flauw idee wat ik dan had moeten kiezen! En waar haalden mensen het lef vandaan om uitlatingen te doen in de trant van: wel jammer hè dat het weer een jongen is... Of nog één: een oppervlakkige bekende vroeg zelfs wat ik dacht toen hij net geboren was! Waar haalden ze het lef vandaan! Deze commentaren hebben mij echt pijn gedaan! Het was alsof mijn kinderen aangevallen werden en als een echte tijgerin verdedigde ik ze....
Maar Trudy bedacht een andere opmerking om te maken over mijn jongensgezin. Terwijl we op het schoolplein stonden te wachten en ze de baby bewonderde zei ze geruststellend tegen me:Ach, je bent ook gewoon een echte jongensmoeder!
Tja....heb me wel even afgevraagd hoe ik dat nou weer op moest vatten. Veel verder dan een "vind je?" kwam ik even niet....

Verschillen tussen mannen en vrouwen

Verschillen tussen mannen en vrouwen?! 

Ja, natuurlijk zijn er verschillen! Cultuurbepaald, maar zeker ook biologisch! Hieronder een aantal voorbeelden van verschillen.

Ondanks alle ideeën over gelijkwaardigheid blijken jongens en meisjes toch verschillend opgevoed te worden. Van jongens wordt stiekem toch nog altijd meer verwacht dat ze minder snel huilen dan meisjes. Raar, want eigenlijk schijnen mannen net zo emotioneel te zijn dan vrouwen. Omdat van mannen toch verwacht wordt niet te emontioneel te zijn, past de man zijn gedrag aan: hij vlucht of vecht....

Tegen eenzaamheid schijnt de man minder goed te kennen, dan vrouwen. Kijk maar eens om je heen. In mijn omgeving zie ik genoeg vrouwen die na het overlijden van hun man alleen blijven. De mannen daarentegen hebben vaak binnen een aantal jaar weer een nieuwe partner...Dus hier zit blijkbaar echt wat in!

Mannen zijn helemaal niet ongevoeliger/minder inlevend dan vrouwen. Alleen gaan zij er anders mee om. Waar een vrouw vooral praat zal de man juist op zoek gaan naar de praktische oplossing van het probleem! Hij leeft zich dus wel in maar niet in praten, maar door te doen!

Mannen schijnen toch echt wel de "roedelleider" te willen zijn! Uit vroeger tijd, waar ze hun bezittingen moesten verdedigen tegen indringers, schijnt nog steeds de drang te bestaan om hun eigendommen te beschermen. En ze willen weten wie de baas is!  Als de kereltjes nog jong zijn proberen ze al "de macht" te grijpen. Voor mannen is duidelijkheid over de "rangen" belangrijk. Weten deze wezens niet wie de baas is, dan raken ze in de war! (wordt gesteld...)

En raar, maar waar: mannen zijn wel degelijk ook anders als hun partner een kind verwacht! Ook hun hormonen veranderen, waardoor het testosterongehalte schijnt te dalen. Hierdoor zouden ze aardiger en hulpvaardiger zijn. Helaas blijkt dit gedrag alleen tijdelijk te zijn...Vind het zelf altijd raar klinken als stellen zeggen dat WE zwanger zijn...maar blijkbaar zit er een kern van waarheid in?!

Feit wat zeker is: mannen spelen anders met hun kinderen dan vrouwen. Waar vrouwen nogal vaak gevaar zien, speelt papa vrolijk mee....Hun spelletjes zijn doorgaans ruwer, stoerder en (wordt gesteld) spontaner. Geen paniek: kindlief wordt er juist alleen maar beter op. Zoals er op de Belgische site staat:" Het maakt kinderen zelfzekerder, bewuster en klaar voor de echte wereld."
Nou, wat willen we nog meer?!

Deze feiten kwam ik tegen op www.allesoverseks.be, toen ik googelde naar verschillen tussen mannen en vrouwen. Vond sommige wel zo frappant, dat ik het even gebruikt heb.

Wie zijn wij..

Even voorstellen 

Leuk dat jullie langskomen om te lezen over de belevenissen in dit jongensgezin. Laat ik ons dan ook eerst maar eens even voorstellen: Wij zijn een gezin met 5 zoons. Vader Harry is vrachtwagenchauffeur en is daardoor vaak laat thuis. Ik werk als freelancer waardoor ik vooral thuis ben en er dus kan zijn voor mijn kinderen. 
De oudste is Kees, hij is alweer 18 en studeert. 
Daarna komt Dirk, 16 jaar en moet dit jaar eindexamen doen voor de havo. 
Net begonnen op de middelbare school is Arie. Hij heeft het er erg naar zijn zin. Hij is 13 jaar. 
Dan komt Jan. Hij is  8 en vooral een acteurtje. Speelt graag mee in musicals, schoolorkest enz. En als jongste hebben we Tom. Hij laat zich echt niet op zijn kop zitten door de grote broers. Hij kleutert nog lekker. (5)

Er gebeurt hier natuurlijk van alles. De zaterdagen zitten bomvol met alle sportwedstrijden. Met drie verschillende scholen is het opletten wie wanneer vrij heeft en wie iets bijzonders heeft te doen op school. En met een man die vaak weg is, komt het vooral op moeders aan...niet erg, maar soms een heel gepuzzel! En ja, tussendoor poog ik nog een huis schoon te houden (wat niet echt mijn sterkste kant is) én nog wat geld te verdienen door verschillende werkzaamheden. Ik doe het één en ander aan vrijwilligerswerk. En stiekem probeer ik nog altijd een boek te schrijven, maar ja....een dag heeft helaas maar 24 uur....

Wegens privacy-redenen zijn namen en bepaalde situaties gefingeerd.