Ik geloof dat ik maar tandarts word....

Tandarts...ieder half jaar is het weer zover. Zo ook vanmiddag. Meestal gaan we met z'n allen maar dat wordt steeds ingewikkelder met studerende kinderen die heel onregelmatige dagen hebben. Dus zat ik vanmiddag met maar twee kinderen in de wachtkamer....best wel vreemd, eigenlijk.

Eén van mijn jongens kreeg even uitleg over het niet vergeten te poetsen van de randjes van je tanden....wat gedemonstreerd werd met een borsteltje van een elektrische tandenpoetser....als het twee minuten duurde, is het veel.
De mannen hadden verder niets op zo'n heerlijk smerige fluorbehandeling na dan. En ik kreeg te horen dat twee oude vullinkjes aan vervanging toe zijn...nou ja, dat neem je dan maar aan.

Een gezond gebit is immers belangrijk, toch!

Maar wat ik dan zo belachelijk vind: ik mag dus betalen bij die ene poetsles-knul: fluoride (oké), controle (uiteraard) maar ook nog eens voor POETSLES! Nou ja....(en dat flikt onze vriendelijke tandarts dus iedere keer de laatste paar bezoeken van zoonlief) Voor die paar minuutjes met als enige kosten een piepklein borsteltje...wordt dus gewoon bijna 13 euro extra voor gerekend! Zo, dat is snel verdiend! Is de prijs voor die controle niet al hoog genoeg????

Nu krijg ik het toch terug van de verzekering...maar een beetje overdreven vind ik het wel!
Zo'n poetsles is misschien nodig...maar is dat niet iets wat gewoon bij een controle van een kind hoort??????
Mijn mondhygiëniste laat mij ook weleens iets zien. Ik kan me eigenlijk niet heugen dat ik daar ooit iets extra's voor betaald heb.....
Zoals gezegd: ik vind de tandarts een belangrijk iets... maar de prijzen zijn me soms echt een raadsel....

Op naar Nemo

Een echt jongensuitje? Maar wel één die ook meiden leuk vinden.....huh, rare opmerking? Oké, je hebt gelijk. Maar toch. We zijn naar Nemo geweest. Jaren geleden toen Jan nog klein was, zijn we er al eens geweest. Maar Jan was toen voor het leuk nog te klein. En ik was op zoek naar iets wat zowel leuk is voor de jongsten als voor Arie, die toch voor heel wat dingen echt te groot wordt....(in letterlijke zin is hij inmiddels de grootste in huis!). Kees en Dirk gaan toch meestal niet meer mee.
Nemo biedt natuurlijk voor iedereen wat leuks en dus vond Arie het een goed idee.
Harry, Tom, Jan, Arie en ik gingen dan ook naar Amsterdam in onze voorjaarsvakantie.
Als we naar Amsterdam gaan zetten we de auto altijd op een p&r. Waar je niet alleen goedkoop parkeert maar ook kaartjes "krijgt" voor het o.v. Je hebt niet alleen de verkeersstress niet....je doet de jongens ook nog eens een plezier met een busritje, wat normaal ook niet echt gebeurt.

Vanaf het terras van Nemo uitzicht over Amsterdam

Mijn jongste knul wilde graag eens met de tram....maar helaas, dat ging even niet lukken. Dus mochten we met de lange harmonicabus mee. Jan, stoer op een plekje met 1 stoel gaan zitten, zat aan de andere kant van het gangpad dan ikzelf. Wij hadden nog een zitplekje....maar help, wat werd het druk in die bus! Het hele middenpad stond uiteindelijk vol. Help...hoe kom ik hier ooit nog op tijd uit?
Maar gelukkig, wat ik  hoopte gebeurde ook. Het overgrote deel stapte ook uit bij het Centraal Station en dus konden wij moeiteloos uitstappen. Gelukkig maar...want Jan zat zo ongeveer ook opgesloten door alle mensen maar ik kon hem ook het gangpad in krijgen....poef....daar krijgt een dorpsmens het toch wel warm van  ;-)

Na een leuke wandeling vanaf Centraal naar Nemo was onze eerste stop in het barretje voor een bakkie koffie. Heerlijk vrolijk ingericht ..daar hou ik wel van:

Daarna dan toch eindelijk de kans om al die dingen te gaan ontdekken. Wat is er veel! We splitsten uiteindelijk maar op, zodat iedereen kon doen wat hij wilde.
Jan vond alle ruimtedingen, zoals verwacht, erg interessant. Met Harry ging hij ook naar de 3d film over het universum.
Met Arie deed ik diverse computertests over jezelf. Of je gezichten herkent, wat voor liefdestype je bent (wauw, zo kom ik nog eens iets te weten over mijn puber ;-)  ), je intelligentie, ben je mannelijk/vrouwelijk of ergens tussenin (hmmm, die uitslag houden we maar even voor ons zelf) etc.
Mijn jongste kereltje vond de waterfabriek erg leuk en ging er meerdere keren in. Ook de astronautenvoorstelling was wel leuk.

Eigenlijk was het veel te snel tijd om alweer naar huis te moeten gaan. De jongens waren net arbeiders in een ballenfabriek geworden....Dus heb ik al beloofd om er in de volgende vakantie weer heen te gaan.....

Er zat een klein verdrietig meisje....

Vanochtend moest ik helpen op school, zoals wel vaker deze week.
We waren de school met een aantal ouders aan het poetsen om goed voor de dag te komen op de open dagen.
Ook het speellokaal bij de kleuters was aan de beurt. Een overenthousiaste ouder bedacht dat de bovenraampjes en richels ook wel een beurt konden krijgen. Nou was dat ook wel zo....maar goed, dat betekende ook dat ik dus ergens hoog op een huishoudtrap stond te wiebelen, met zeem en sopje....
Oké, ik had wel eer van mijn werk. Dat dan weer wel.

Toen ik daar dus bezig was, zag ik een kleuterjuf voorbij lopen met mijn kleine nichtje, die sinds een maandje ook op school zit. Ze was heel verdrietig. Nu vindt ze het leuk om met mij te kletsen als we thuis zijn...maar in de winkel of op school houdt ze liever haar mondje...Dus besloot ik maar even niet naar haar toe te gaan en de juf maar even haar ding te laten doen....

foto: make me babies.nl

Maar ja, dan kom je buiten op het overheerlijk zonovergoten kleuterplein, waar nichtje mét juf aan de picknicktafel nog altijd zielig zit te wezen. Een ander meisje stond er wat naar te kijken....Toen kon ik het toch even niet meer laten.

Juf, verbaasd dat ik familie was (die link hadden ze nog even niet gelegd...hihi) en vertelde dat er een beestje op haar oortje had gezeten én die had geprikt. Gevolg: knap rood oortje!
Juf, die natuurlijk haar dacht af te leiden, vroeg het vrouwtje wie ik dan was...
Maar zoals verwacht zweeg nichtje....en ik ben maar weer rustig verder gegaan. Ze vindt het nog altijd vreemd dat ik haar daar ook tegenkom!
Nu hebben meer van mijn nichtjes die periode gehad toen ze klein waren....verlegen zijn is blijkbaar erfelijk?
Na de sopbeurt ben ik begonnen met de folders van school rond te brengen. Jan staat voorop, op een hele vrolijke foto van een muziekfeest op school. Leuk!

Leuke foto....

Kan er niets aan doen, maar dit plaatje vind ik echt om te snoepen....

Ik heb hem van pinterest af gehaald en eigenlijk geen flauw idee waar het vandaan komt....dus sorry, meneer of mevrouw de fotograaf....

Ik heb meer plaatjes verzameld op mijn jongensbord op pinterest. Ander favoriete plaatje daarop is bijvoorbeeld deze:

Trainen maar.....

Officieel traint Jan 2 keer in de week bij zijn flagfootball. (de jeugdvariant van American football)
In het najaar ging er bijna geen enkele training door ivm de nattigheid van het veld.
Vandaag was qua regen een ramp. Kees had mijn auto gekaapt, dus moest ik wel op de fiets naar school....waarbij ook nog pal tegen (en ja, dus ook heerlijk als je wind mee had) met regen, regen, regen....

De jongens, maar ook ik, waren dus niet echt blij met al die nattigheid. En dus liet ik al vallen dat de flag waarschijnlijk wel niet door zou gaan....het leek me onderhand wel een zwembad op dat veld.

Niets was minder waar. Het ging wel door....

Gelukkig kunnen ouders onderhand een lekker bakkie koffie drinken....en stonden we droog. Maar ook voor de kinderen viel de regen gelukkig mee.
En als je dan ook nog met z'n allen een senior-speler mag tackelen....waarbij zijn broek ongeveer afzakt..(hihi) tja, dan is je avond gewoon goed natuurlijk....

Jan was tenminste lekker vrolijk na afloop. Volgende week begint eindelijk de competitie....dan gaan we tenminste weer eens voor het "echie".....

Vaste klant bij...oeps....

Eigenlijk schaam ik mij diep....heel diep.....hoewel, gezellig is het wel!

Donderdag, kinderen op school, Harry vrij en dus gezellig samen "op stap' wat bij ons inhoudt dat we even gezellig een bakkie gaan doen in de stad.....bij La Place, dit keer, en werd ik verrast met een Valentijnskadootje....en we bekeken de aanbieding voor een fiets voor Jan. (Zijn knieën zitten zowat in zijn nek op zijn oude fietsje). Maar ja, hoe hoog is nu wel goed?

Vrijdag liep ik met Arie in het stadscentrum, op zoek naar sportschoenen die hij toch eigenlijk wel per direct nodig had....gelukkig vonden we ze ook. En eindigde ons tripje zoals gewoonlijk met een ijsje voor mijn "ijskoning" (het eerste woordje wat hij zei was zo ongeveer: ijs! En nog steeds eet hij "liters"ijs) We besloten een keer het kleine ijssalonnetje te proberen naast onze "stamkroeg". Beviel prima....

Zaterdag: Harry,de jongsten en ik naar de stad...jawel, we bleken even te moeten checken hoe hoog de nieuwe fiets van Jan moest worden....en natuurlijk eindigden we dit keer wel bij onze stamkroeg. Een gezellig bruin/oranje omgeving, groene lampen. Ik realiseerde me dat de kleuren best jaren zeventig zijn....en gelukkig heel kindvriendelijk. Vandaar dat we meestal daar neerzakken met de jongens erbij....

Maandag. Jan's fiets kon opgehaald worden. Dus hij achterop bij mij zodat hij terug kon fietsen! Tja, uiteraard met een ijsje voor de gezelligheid bij het jarenzeventig-stamgevalletje. ( en om even uit te rusten voor moeders....)

Dinsdag....nu even geen stad? Vergeet het maar rustig.....Arie, zoals gewoonlijk hard aan het werk bij de kweker in de vakantie, blijkt een onbruikbare werkjas ondertussen te hebben....dus zijn gewone jas gebombardeerd tot werkjas en op naar de uitverkoop.....Leuke jas gevonden (bleek geen uitverkoop, maar ja) enne...hij wilde uiteraard een ijsje. Maar wel bij de stamkroeg! Tja, je bent kindvriendelijk (eh..pubervriendelijk?) of je bent het niet...

En vandaag ging ik met de jongsten naar de beloofde film van lego. De bios staat tegenover "ons stamkroegje". We bezochten de bios in de ochtend (dat scheelt geld!). Vooraf even wat gedronken (ik ga altijd maar ruim op tijd weg, want ik moet een aantal bruggen over...) en achteraf daar gegeten. Leve de vakantie!

Allemaal heel gezellig....maar toch schaam ik me. Ik had ook echt niet verwacht dat ik mezelf tot stamgast zou rekenen van dat jaren zeventig geval....echt niet.....enne...hoewel ik er dus binnen 4 dagen nu 5 keer geweest ben....ik heb er serieus maar 1x patat gegeten..verder bleef het echt bij ijs voor de jongens en koffie voor mij (oké, soms met koekje)......

Waarom ik me zo schaam: tja, het voelt toch een beetje als een slechte moeder zijn als je zo vaak bij de Mc Donalds komt......  ;-)

Basketballclinics...

Oké, dit heeft niks te maken met een jongensmoeder zijn...hoewel...door mijn jongens ben ik aanraking gekomen met de basketball.
Ik heb meegedaan met het recreantenteam, maar helaas is die er niet meer.
De kleintjes (ongeveer 6 jaar) heb ik twee jaar getraind.
En tegenwoordig ben ik op andere manieren betrokken. PR, redactie, kledingcie en natuurlijk enthousiast supporter als mijn mannen spelen...
Maar toch mag ik soms weer opdraven om echt met basketball bezig te zijn.
Zo ook vandaag. Onze club(je) gaf clinics voor basisscholen in een naburig dorp en ik mocht dus mee als
trainster.

Gezellig, enthousiaste kinderen, ook tevreden leerkrachten en ....ook wel weer leuk om weer eens  met zo'n bal in de weer te zijn.

Harry had vrij genomen zodat de jongsten tussen de middag gewoon naar huis konden komen. (hihi, ook hier een keer een papadag....)

En morgen..morgen mag ik weer supporteren....en nog een stukje schrijven voor de media over vandaag.
Leuk zo'n kleine vereniging. We  hebben ook twee jaar bij de voetbal rondgelopen. Veel groter, totaal andere sfeer...en dat maakt het toch allemaal net niet zo gezellig als bij een kleinere club waar echt iedereen elkaar zo'n beetje kent...

Zijn jullie actief voor een sportvereniging?