De B van....

Jan is aan het skypen..... hij probeert uit te leggen aan zijn vriendje aan de andere kant van de eh...lijn(?) op welk spel hij zit. Vriendje begrijpt het niet dus gaat Jan aan het spellen. Een aantal keer herhaalt hij de B. Blijkbaar verstaat vriendje een andere letter. De B van Bernard wil ik bijna zeggen maar tot mijn stomme verbazing begint hij ook met die zin. De B van....Ik kan me niet voor stellen dat hij dit telefoonalfabet beheerst (zo noemde je dat toch? Ik heb op mijn receptionisteopleiding ze ook nog in buitenlandse varianten geleerd...) Blijkt ook wel. Want wat volgt er bij hem: De B van BIDDEN. Kijk, dát is nog eens een mooie oplossing! Waar het hart vol van is...zeggen ze toch? (of is nu bij mij de wens de vader van mijn gedachten.....)

Jan heeft wel vaker mooie uitspraken gedaan wat betreft het geloof. Hij was denk een jaar of 5 toen hij achterin de auto tegen een vriendje zat te vertellen dat hij TWEE vaders heeft! Huh? Wat voor rare verhalen gaat hij nu vertellen, schiet er door mij heen. Maar zijn verklaring ïs helder:
Papa en God!
Ja kind, dát heb je goed begrepen!

Eindelijk....kerstmarkt!

Al zeker meer dan tien jaar loopt er een "afspraakje"met mijn zus dat we een keer een daagje naar Duitsland gaan voor een kerstmarkt. Maar het komt er nooit van....
Iedere keer is er wel weer iets dat het niet te plannen is.
Tussendoor wel andere marktjes in de buurt bezocht. Waarbij het bezoek aan de kerstmarkt in de avond bij kasteel De Haar toch wel de mooiste was....

Vorige week kwamen we elkaar tegen bij de supermarkt (waar boodschappen doen soms toch goed voor kan zijn) en hadden we het opeens weer over die kerstmarkt! En ja, we besloten er nu even echt voor te gaan!

En jippie, het is nu geboekt. We gaan in december lekker een daagje naar Duitsland. Met z'n drieën. Want inmiddels is één van haar dochters al volwassen...en die wil graag ook mee!

Oké, oké, het duurt nog even, maar eindelijk gaat het dan gebeuren! Heb er nu al zin in!

Dat had ik niet verwacht deze zomer toen we terug gingen van vakantie: Van een heerlijk weekje ook in Duitsland!

Computeren....en mee naar de stad!

Jan heeft het skypen ontdekt. En dus is hij nog meer verslaafd aan de computer. Want wat is het leuk om met je vrienden samen te spelen...op de computer! En onderhand er ook nog eens heerlijk over te kunnen kletsen!
Maar ja...soms roept er een moeder die vindt dat je moet stoppen...
Hij moest nog nieuwe schoenen voor de american football (flagfootball, dat is de non-contact variant wat de kinderen in Nederland spelen) want in zijn oude kreeg hij zere tenen...tja, dan is het toch echt tijd om even naar de stad te gaan.

Dus nam moeders hem mee. Meteen een mooie reden om te laten stoppen met de computer. Want zonder reden is de strijd toch iets groter  :-)

De laatste weken vonden mijn man en ik het altijd zo rustig in de stad. Dat viel ons echt heel erg op. Maar daar was vandaag niets van te merken. Gelukkig was er nog een plekje voor de auto.

We hebben even lekker rondgeneusd, wat inkopen gedaan, ijsje gegeten en later nog wat gedronken. Lekker stadten met je zoon (hij is nu 9) kan héél gezellig zijn! Een stuk gezelliger dan alleen! (als ze mee willen tenminste..)

Waar we ons over liepen te verbazen: de kerstverlichting hing al! Nu hangen ze hier in het dorp altijd de verlichting op met Sinterklaas. Zelfs daarvoor vind ik het nog best wel vroeg. Maar dit zijn echte kersttakken....mwah, vind het wat overdreven eigenlijk.

En dan denk je naar huis te gaan en mag je in de rij gaan staan voor de betaalautomaat. Poef, en wat voor rij! Zo druk had ik het hier nog niet meegemaakt! Dus nee, rustig was het zeker niet. Wel fijn voor de winkeliers natuurlijk!

Bataviawerf....leve de geschiedenis!

Mijn schoonzus had kaartjes gewonnen voor de Bataviawerf. Zelf zou ze ze niet gebruiken dus hield ik me aanbevolen! En dus togen mijn man, Arie, Jan en ik zelf naar Lelystad.
De jongens waren niet overdreven enthousiast. Maar ach een uitje voor de gezelligheid kan geen kwaad....
Bleek dat even mee te vallen voor ze!
Allereerst "beklommen"we het schip die ze nu aan het bouwen zijn: de 7 provinciën. Prachtig om te zien hoe dat eruit ziet.

Het skelet van het schip...

Ik maakte de opmerking dat ik het zo net een ribbenkast vond. Dat vond Jan toch wel grappig.

Daarna op naar De Batavia. Tja, daar ben je gewoon wel even mee zoet om het helemaal te bekijken. De mannen vonden het bere-interessant. En ja, ik dus ook! Wat een machtig mooi schip. Al moet ik er niet aan denken om daar maanden op te moeten zitten!

De soldaten werden gehuisvest op een laag, waar ze niet eens konden staan! Ik kreeg al last van claustrofobie bij het idee (en een zere rug!). En als je stout geweest was....zat je er dus zo bij:

Jan heeft verder nog heerlijk gespeeld, een touw gedraaid met zijn pa samen, en Arie leefde zich uit met spijker slaan. Er waren zelfs nog meer activiteiten waar we geeneens aan toegekomen zijn!

Zo zie je maar weer dat geschiedenis ook leuk kan zijn....En de jongens vonden dat ook. Hoe ik dat weet? Jan zat de dagen erna vooral spellen op de computer op te zoeken die over de V.O.C. gingen. Dat zegt genoeg, lijkt mij!

Naar het bos

Het is meestal het strand als we er met de honden op uit gaan. De honden kunnen dan heerlijk los ronddolen en de jongens hebben het er ook meestal meer naar hun zin dan in het bos. Want met zand en water weten ze toch net iets meer te doen.
Maar minimaal 1x per jaar gaan we wel naar het bos: in de herfst!
Zo ook in deze herfstvakantie. Samen met mijn man Harry, Jan en Arie en natuurlijk onze twee hondjes gingen we naar het Amsterdamse Bos.
Hierbij een idee van de pracht waar we van genoten hebben!

Bioscoopje met hindernissen

Meivakantie! Heerlijk. Op Kees na hebben ze zelfs twee weken vrij. En dus gaat het kriebelen om er op uit te gaan. De Groods stond al langer op de planning, dus vanmiddag was het eindelijk zover om met Tom en Jan te gaan. Ik wilde lekker op tijd weg om nog even bij de mac een ijsje vooraf te kunnen eten. Het was een late film, dus erna werd niets.
Zonder er bij na te denken rij ik naar onze normale parkeerplek in het centrum. Ai, kermis! Had ik kunnen weten. Alle overige parkeerplaatsen zijn met een beperkte hoogte en dus past ons busje daar niet bij...balen!

Gelukkig tijd genoeg dus om rijden naar de andere kant van het water. Dat duurt normaal al best wel lang, maar zeker als voor je neus ook nog eens de brug opgaat!

Geen paniek, we hadden genoeg tijd!

Maar ja, aan de andere kant van het water is een parkeergarage. Met onze vorige bus pasten we daar wel in. Maar deze is hoger! Uhm...zal ik wel of zal ik niet? Ik durf het toch niet echt aan. Dus op goed geluk een straatje in gereden. Plek genoeg. Maar natuurlijk met parkeerbonnetjes, die je dus vooraf moet betalen. Hè, mijn kleingeld is praktisch op! Zucht.

Dus betaal ik snel 50 cent, en ga snel met de kids naar de mac voor het beloofde ijsje. Terwijl zij daar vast gaan smikkelen, loop ik snel terug naar de auto en betaal van het wisselgeld. Maar natuurlijk, ook dat gaat fout. Ik betaal 6 euro. Daarmee hoop ik genoeg te hebben tot einde film. Heb ik ook....alleen had ik met veel minder toegekund, want  het was maar betalen tot 6 uur! (kijk dan ook eerst, dommerd) Laatste muntje had ik dus niet hoeven betalen....en nee, die geven we ook lekker niet terug! Balen!

Als ik eindelijk bij de mac ook mijn ijsje naar binnen werk, blijken we toch nog tijd over te hebben. Gelukkig maar. En dus op naar de Groods. Maar daar kom ik ook nog eens tot de ontdekking de 3d brillen vergeten te zijn...zucht. Waar ben ik mee bezig? Dus brillen gekocht en eindelijk zaten we dan.....

Onderweg naar de auto bedenk ik me wel dat het me niets zou verbazen als ik nu toch een bon heb, omdat ik daar niet zou mogen staan, ofzo. Zou best bij deze dag kunnen passen!

Maar gelukkig, dat viel nog alles mee!

En ach, de film was leuk (en gezellig!)

In het spotlicht

Jan heeft deze week een heerlijke week gehad...
Afgelopen weekend schitterde hij opnieuw op de planken in de musical Jacob. En hij was ook nog eens jarig, deze week. Wat wil je nog meer?

Opnieuw was de zaal nokvol gevuld, dit weekend.Tot twee keer toe. Tel daar de vorige vier uitvoeringen in november bij op en dan komen we op ruim 1200 bezoekers! Helemaal geweldig toch!
Hij heeft er nieuwe vriendjes gemaakt en was dan ook helemaal blij hen weer terug te zien bij deze "herhalingen". Hij geniet zichtbaar van alles wat er tijdens zo'n weekend gebeurt.

Moest hij vorige keer toch wel afkicken (ik ook trouwens...) nu was daar helemaal geen tijd voor, want direct gingen we over in de voorbereidingen voor zijn verjaardag! Hij trakteerde bakjes patat (cake met slagroom) en daar moesten we toch nog wel wat voor doen.

En vandaag is hij met de club nog een daagje uit naar Duinrell. Wat een geluk met het weer! Hij gaat daar ook nog maar even trakteren. (is inmiddels de vierde keer trakteren deze week...).Zijn week kan volgens mij niet meer stuk!