Baby-tweeling praat met elkaar

Ik kwam dit filmpje tegen....prachtig! Ik heb genoten, ik hoop jullie ook!

Meisjesmeisje....ik? Nee dus!

Ooit had ik een Arendsoog gelezen ...en vond hem leuk! Want eerlijk is eerlijk..als kind was ik veel meer blij met cowboyspelletjes dan met poppen... Een poppenhuis die ik had gekregen was vooral leuk om te spelen alsof ik het poppenhuis aan het maken was dan dat ik met de poppetjes speelde.....tja, ik weet het: ik was geen meisjesmeisje. Erger nog: eigenlijk nog steeds niet.
Ik had een mannenberoep (ben na administratief medewerkster te zijn geweest, uit passie op de vrachtwagen geklommen...)
Ik speelde wel vooral met meisjes...of met mijn buurjongen! Voetballen deed ik vrolijk aan mee. Op straat politie spelen, op zoek naar "verdachte"dingen met een nichtje.
Als puber nog een paar weken gewerkt bij een boer (leuk detail: ik woon er nu naast....)
Dus ach: ik hoor meer bij al die knullen in huis ;-)

Ik weet nog dat ik een keer mijn nichtje thuis kreeg om op te passen. Zwager had haar uit bed geplukt en bij mij afgegooid met de mededeling dat ik haar haar maar moest doen....Juist ja.
Wat voelde ik me een kluns....vlechtjes, staartjes? Eh...twee linkerhanden! (zus moest er vreselijk om lachen)
Ja hoor, ik heb ook lang haar gehad. Ook als volwassen nog....maar ik kwam niet veel verder dan een grote bos lang haar....of een eenvoudig staartje (maar liever niet)
Tegenwoordig heb ik een kort koppie, die me prima bevalt en veel meer bij me past.

En wat die Arendsogen betreft. Ik ben verzamelaar geworden. Met het idee dat al die kerels ze ook wel leuk zouden vinden....maar ik  ben de enige die ze leest!

Klein neefje

Stiefoma is jarig. Het was nog herfstvakantie( vorige week dus) dus Arie was volop aan het werk. Maar Harry had vrij. Samen met de jongens (ook Kees!) op naar stiefoma (van de jongens).
Ze woont in een appartementje waar voor de jongste jongens dus eigenlijk niet zoveel te beleven is. Niet echt ruimte om te spelen en ook geen buiten waar je even aan kan razen....
Dus nam ik maar de nintendo's mee...
Maar er kwam ook een nichtje met haar kinderen. Kleintjes nog. Jan zat nog te twijfelen...maar toen ik hem vertelde dat ik op zijn leeftijd altijd volop met de kleine neefjes aan het spelen was....ging hij overstag. (blijkbaar dacht hij even dat het kinderachtig zou zijn... ;-)  )
En wat een lol met elkaar. Grote neef van tien met het kleine mannetje van twee. Lachen, gieren, brullen, zo ongeveer.
Mannetjes genoten en ik stiekem ook.....

Herfst in het bos

Iets wat we meestal wel doen in de herfstvakantie is een bezoekje aan een bos. Verzot op de herfstkleuren ben ik daar toch altijd wel voor in. Jammer genoeg lukt het vaak niet om precies dan te gaan als het bos er zo uit ziet als je op van die mooie plaatjes ziet....of is dat gewoon "gephotoshopt", zoals mijn Jan opperde....



Neemt niet weg dat het bos toch wel mooi is! Gelukkig lukte het zondag om te gaan, want de rest van de week was een beetje erg nattig.
Samen met de honden, Arie, Jan, Tom en Harry ging ik op weg.
Eerst slenterden we lekker door het bos. Honden mogen hier los en nu ze ouder zijn gaat het prima. Toen ze jong waren durfden we dat echt niet aan.....


Lekker even wat gedronken onderweg. En even heerlijk gekletst zonder dat er een beeldscherm om aandacht vraagt.. ;-)

Mooiste plekjes vind ik die waar ook water te vinden is....

Echt genieten even lekker zo banjeren. Volgende week weer????????

Wat lekkers maken: whoopie's

In de supermarkt kwam ik een doosje tegen om whoopies te maken....dat zag er lekker uit!
Nu word ik al vrolijk van de naam....die me doet denken aan die zingende non! (Whoopy Goldberg)
Met mijn jongste ging ik aan de slag. Het beslag lukte (dat is voor deze onhandige kluns (ik dus)al heel wat...) en teon kwam het glazuur. Achteraf had ik hem beter iets dunner kunnen maken, want smeren ging nog net maar de spikkels die mijn kereltje erop zou doen bleven niet "plakken"....

Gelukkig smaakten ze prima. En wil ik dit nog weleens vaker doen....mjammie. Tja, ook daar word je vrolijk van....

Het roze-gehalte was wel erg hoog....
dus grapte ik al dat ik de volgende keer blauwe wil (hellup...hoe?) Waarop Jan vroeg of je die had. Nee, wel bruine, meldde ik. Hmm, die had ik natuurlijk moeten doen....volgens hem. Want ja, chocola is wel "errug" lekker! Omdat alles vaak chocola is, had ik dat nou juist even niet gedaan
 ;-)

Om het roze-gehalte nog even aan te houden: bij girlscene kan je een recept vinden!

O ja, heb jij ideeën voor blauwe vulling? Laat  het me even weten! Liefst een "natuurlijke", Heb ooit camouflagecakejes gemaakt, maar al die kleurstofbende vind ik eigenlijk maar niks.

Griezelen in het Archeon

Deze herfstvakantie heeft het Archeon griezelavonden. De grote mannen wilden niet mee, maar met de jongsten zijn we er op af gegaan. Het leek me wel weer eens iets anders!
Om zeven uur begon het programma. Op een podium buiten was een circus een voorstelling aan het geven. (het speelde allemaal af in de middeleeuwen). Opeens kwam de barbier/chirurgijn eraan en viel dood neer.....
Aan ons de taak de dader te ontmaskeren. Dus moesten de bewoners gehoord worden, die huisarrest hadden (tenminste, de verdachten dan). Dus de huisjes langs, ondervragen, goed rondkijken enz. Allemaal in het donker, natuurlijk, want straatlantaarns waren er niet in de m.e.
Na zo'n anderhalf uur, denk ik, klonken de klokken van het klooster en werden we daar verwacht. Binnen werd uitgespeeld wat er werkelijk was gebeurd. Totaal niet wat wij dachten...maar dat maakt het leuk. Dat de "dode"kon uitspelen wat er gebeurd was kwam omdat de waarzegster over hem een of ander goedje had gestrooid. Wat de broeder voor deze keer maar even door de vingers zag.
Het zat ontzettend goed in elkaar én wat speelden ze ontzettend goed hun rol. Bij de dochter van het slachtoffer had je echt de neiging je arm om haar heen te slaan en haar te gaan troosten...poef, wat speelde die meid goed zeg!

Het eindigde met twee mensen in de schandpaal en de dader werd opgehangen.....slik.
Helaas zijn de foto's niet zo goed gelukt. Ik had op mijn mobieltje vertrouwt maar die bleek met al dat donker toch wat moeite te hebben.
Zeker leuk om te onthouden!

Kerk voor de allerkleinsten

Onlangs hadden we hier kerk voor de kleintjes tot een jaar of 8. Er was gevraagd of ik wilde helpen. Leuk! Dus op zondagmiddag op naar de kerk. Arie mee als hulp, want een ander had afgezegd. Jan wilde ook graag mee om te helpen. Grinnik....de kinderen die meededen waren dus ook alle kindernevendienstkinderen, dus ook die net zo oud als hij zijn! (wist ik dat ook niet van tevoren dat alle kinderen van ons clubje erbij zouden zijn. Maar ze kwamen allemaal braaf mee met de kleine broertjes en zusjes).
Het leuke was dat dit keer de dominee met de ouders vertrok en wij dus met de kinderen in de kerk bleven. De kinderen kregen opdrachtjes en mochten door de kerk lopen om zo de kerk te "ontdekken".
Heel gezellig. Gezongen met muziekinstrumentjes en het verhaal aan de hand van plaatjes weer in de goede volgorde gelegd. De kinderen deden leuk mee. En gelukkig was er spontaan nog meer hulp op komen draven, want sommige kleintjes waren nog erg klein en hadden dus echt wel even een "oppas" nodig.
Het was, aan de reacties van de kinderen en de ouders te horen, een groot succes en zeker voor herhaling vatbaar! Leuk!
Een mooie manier om jonge gezinnen toch te betrekken bij de kerk.